(Η ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΓΡΑΦΗ
ΜΟΥ ΤΟ 2018)
Το προκλητικό τέντωμα του σκοινιού που
διαρκώς κάνει η Τουρκία, οδηγεί πολλούς ειδικούς αναλυτές στη σκέψη πως τα
πράγματα εξελίσσονται προς σύγκρουση. Εγώ, χωρίς να είμαι ειδικός, απλώς
παρακολουθώ την κατάσταση και συγκρίνων κάποιες δυνατότητες, καταλήγω στο
συμπέρασμα ότι δεν θα γίνει σύγκρουση. Τουλάχιστον στο κοντινό μέλλον.
Μία σύγκρουση αυτή την περίοδο, δύο
μελών της ίδιας συμμαχίας, θα έχει καταστροφικά αποτελέσματα για την ίδια τη
συμμαχία. Ο Ρώσος ηγέτης, τον οποίο η συμμαχία έχει απέναντι, σε κάθε περίπτωση,
σηκώνει το γάντι και δεν αφήνει καμμία πράξη να περάσει αναπάντητη, φθάνοντας
μέχρι να αναβιώνει κατά κάποιον τρόπο τον ψυχρό πόλεμο...
...Μπορεί να έχει και δίκιο. Αλλά, δεν είναι αυτό που έχει τώρα την κύρια σημασία.
...Μπορεί να έχει και δίκιο. Αλλά, δεν είναι αυτό που έχει τώρα την κύρια σημασία.
Οι συνεχείς μεταμορφώσεις του Ερντογάν
είναι παιχνίδι ανατολίτη μαυραγορίτη. Μπροστά στο συγκεντρωμένο αναγκαστικώς
πλήθος, που δεν καταλαβαίνει καλά-καλά γιατί το συγκεντρώνουν, μιλάει ο
κυκλοθυμικός πολιτικός κατά τρόπον ανόητο και απαράδεκτο. Απειλεί όλη την
ανθρωπότητα, ξεκινώντας από την Ευρώπη και φθάνοντας στην Αμερική. Δεν μπορεί
να μην καταλαβαίνει ότι όλοι γελούν μαζί του. Και ενώ βρίζει και απειλεί, από
την άλλη, αμέσως στέλλει στην Ουάσιγκτων τον εξ ίσου θλιβερόν υπουργόν του επί
των Εξωτερικών, και διαπραγματεύεται θέματα κοινού ενδιαφέροντος. Πολλάκις
θέματα που άπτονται των συμφερόντων του ΝΑΤΟ.
Η πρόθεση του Ερντογάν δεν είναι να
κάνει πόλεμο. Ξέρει ότι, ένας πόλεμος με την Ελλάδα, την ώρα αυτή που η Τουρκία
βρίσκεται σε δεινή οικονομική θέση, αλλά και απέναντί της έχει 25 με 30
εκατομμύρια εχθρούς, ολόκληρο τον Κουρδικό λαό, δεν θα της πάει όπως τον
επιθυμεί. Ασχέτως ποια είναι η κατάσταση στην Ελλάδα. Δεν αγνοεί η τουρκική
ηγεσία ότι, η Ελλάδα μπορεί αστραπιαία να ανασυντάξει τις δυνάμεις της,
πολιτικές και στρατιωτικές και να αποκτήσει στιβαρή ηγεσία. Πέρα από αυτό, η
Αμερική, μπορεί να είναι με την Τουρκία και μαζί της είναι, ό,τι και αν
λέγεται, ό,τι και αν γράφεται, δεν θα αφήσει, όμως, την κατάσταση να εξελιχθεί
σε μη αναστρέψιμη καταστροφή.
Η Τουρκία, λένε, είναι μεγάλη δύναμη.
Ναι, έχει πληθυσμό οκταπλάσιο της Ελλάδος. Ναι σε ορισμένους τομείς υπερέχει σε
οπλικά συστήματα. Σε άλλους είναι κατώτερη. Και αν της Τουρκίας δεν της
βγαίνουν οι μετρήσεις στα σίγουρα, δεν κάνει πόλεμο. Πίεση ασκεί για να
μετάσχει στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων για την μοιρασιά των ενεργειακών
πηγών που ανακαλύφθηκαν στην κυπριακή ΑΟΖ και ακόμα δεν είναι γνωστά τα
αποτελέσματα.
Την πίεση αυτή θα την συνεχίσει
γαυγίζοντας. Θα κάνει τα πάντα να αναθερμάνει τις σχέσεις της με το Ισραήλ και
είναι πολύ πιθανό να το επιτύχει. Εκεί που δεν θα πετύχει τίποτε είναι η
Αίγυπτος, όσο καιρό στην εξουσία θα βρίσκεται ο Στρατηγός Αλ Σίσι. Ούτε στην
Κύπρο θα τολμήσει να κάνει κάποια τυχοδιωκτική ενέργεια. Ο διεθνής παράγοντας
είναι κατά της Τουρκίας. Ούτε ο Πούτιν που τώρα χαϊδεύει τον Ερντογάν, τον
εμπιστεύεται ως σύμμαχο. Ο Τούρκος δεν έχει μπέσα. Και αυτό το ξέρουν οι Ρώσοι
ηγήτορες.
Τους Ρώσους τους εξυπηρετεί τώρα η
πολιτική-πολεμική του Ερντογάν κατά των ΗΠΑ, καίτοι ξέρουν πως στα μυστικά
κανάλια υπάρχει διάλογος και συμφωνία σε πολλά θέματα. Ξέρουν πώς λειτουργεί το
ειδικό Λόμπυ στην Ουάσιγκτων που τα μέλη του είναι καλοπληρωμένα από την Τουρκία.
Όμως, ξέρει και η τουρκική ηγεσία,
πολιτική και στρατιωτική, ότι, ο πόλεμος δεν είναι άσκηση επί χάρτου. Ξέρει
ότι, ο Ελληνικός στόλος βρίσκεται παντού και το προσωπικό του δεν κοιμάται. Το
ίδιο γίνεται και στην Πολεμική Αεροπορία. Οι αετοί είναι ημέρα και νύχτα
άγρυπνοι και δεν είναι εύκολη λεία. Ο Στρατός Ξηράς μπορεί να έχει κάποια
προβλήματα αριθμού και εκπαιδεύσεως. Πάντως, η Τουρκία ξέρει πως σε περίπτωση
που θα περάσει τις κόκκινες γραμμές, θα πάρει πολύ πικρό μάθημα. Οι Έλληνες θα
θυμηθούν τους προγόνους τους και αυτό δεν θα αρέσει στους Τούρκους
πολεμοκάπηλους.
Πέρα από όλα αυτά, η χώρα μας έχει
καθήκον να αυξήσει την επαγρύπνησή της και να εμπλουτίσει το οπλοστάσιό της.
Είναι ανάγκη να ξέρει η Τουρκία ότι, η Ελλάδα θα αντισταθεί με απόφαση να πέσει
πολεμώντας, αλλά να διαλύσει και το τουρκικό κράτος. Ούτε Καστελόριζο θα πάρει
ούτε άλλο νησί. Ούτε στον Έβρο θα περάσει. Την «παραγγελιά» του Ναυάρχου
Αποστολάκη, να μην κάνει το λάθος και την περάσει χωρίς προσοχή. Μπορεί οι
δηλώσεις του Καμμένου να είναι arma feluca, του Αποστολάκη δεν είναι.
Εντός του έτους θα γίνουν εκλογές. Δεν
μπορούν να μην γίνουν, όσα τερτίπια και αν κάνει ο ερασιτέχνης του Αθαμανίου.
Οι εκλογές ΘΑ γίνουν. Ο λαός πρέπει να επιλέξει νέα κυβέρνηση που να έχει τα
προσόντα που χρειάζονται. Είναι βέβαια δύσκολο, αλλά όποια άλλη κυβέρνηση θα
είναι καλλίτερη από την σημερινή. Και η νέα κυβέρνηση να προετοιμάσει τη χώρα
για πόλεμο, ασχέτως αν δεν θα γίνει. Να μην ξεχνάει το απόφθεγμα «si vis
pacem para
bellum».
Καλή χρονιά και χρόνια πολλά. Η Πατρίς
πριν από όλα.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου