Είχα διαβάσει στο παρελθόν την Ελληνική
Ιστορία. Γεγονότα από το 490 π.Χ, μέχρι σήμερα, και δεν έχω σταματήσει. Ημέρες και νύχτες. Πότε
με την λάμπα πετρελαίου, και όταν πετρέλαιο δεν υπήρχε, διάβαζα με τη φλόγα ενός
κέδρινου ξύλου στο τζάκι. Δεν υπήρχε πετρέλαιο, μήπως υπήρχε ψωμί; Βιβλία; Ζει
πάντα στη μνήμη μου με αγάπη και σεβασμό, ο συνταξιούχος διδάσκαλος Απόστολος
Γούλας, που μου διέθετε όλα τα βιβλία της βιβλιοθήκης του.
Από την βιβλιοθήκη εκείνη ξεκίνησα την
μακρά πορεία μου. Ο δημοσιογράφος και εκδότης Ιωάννης Πασσάς υπήρξε, εν αγνοία
του, ο διδάσκαλός μου. Η Εγκυκλοπαίδεια «ΗΛΙΟΣ», το φανταστικής ύλης περιοδικό
του και το επιτραπέζιο ορθογραφικό και ερμηνευτικό λεξικό, υπήρξαν τα πρώτα
κέρατα της Αμάλθειας, που μου έδωσαν πνευματική τροφή. Ήταν το πρώτο βήμα μιάς
μακράς πορείας, κοπιώδους, επώδυνης, ταραγμένης, παραγωγικής....