ΘΛΙΒΕΡΗ Η ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΤΩΝ ΚΟΜΜΑΤΩΝ…

Με λύπη, με ανησυχία, με αηδία, παρακολουθώ την πορεία των Κομμάτων της Βουλής, τα οποία εκφράζουν την πολιτική του τόπου. Η θλιβερή αυτή κατάσταση όχι μόνο δεν απέχει από τα γεγονότα που ζήσαμε εμείς οι παλιότεροι το 1965, αλλά προχώρησε ακόμα παραπέρα.

Η κατάσταση του 1965, που είχε εκτραχυνθεί από τις άστοχες ενέργειες των πολιτικών της περιόδου εκείνης, αλλά και την αδέξια τακτική που εφάρμοσε στην πολιτική διαχείριση ο βασιλιάς Κωνσταντίνος, έβαλαν τη χώρα μας στην κόψη του ξυραφιού.
...Οι δυνάμεις της Αριστεράς, ωθούμενες τότε, από τη μια πλευρά από τον Μίκη Θεοδωράκη, ως αιχμή του δόρατος του ΚΚΕ, με την νεολαία των «Λαμπράκηδων», από την άλλη, σε παράλληλη περίπου πορεία, ωθούμενες από τον Ανδρέα Παπανδρέου, δημιούργησαν έναν μικρό εμφύλιο πόλεμο.

Η Αθήνα καθημερινώς καίγονταν. Η Αστυνομία μη μπορούσα να εμποδίσει τις διαρκείς συγκεντρώσεις και τις εγκληματικές πράξεις που συντελούνταν, είχε παραλύσει και είχαμε περισσότερους αστυνομικούς τραυματίες στα νοσοκομεία παρά διαδηλωτές.

Οι πολιτικοί στη Βουλή είχαν ξεπεράσει κάθε όριο βάρβαρης και αλήτικης συμπεριφοράς. Οι βρισιές και οι επιθέσεις έδιναν και έπαιρναν. Ο Γεώργιος Παπανδρέου, όργωνε κυριολεκτικώς την Ελλάδα, εκφωνώντας εμπρηστικούς λόγους κατά όλων των αντιπάλων του, σύμφωνα με τις επιθυμίες του Ανδρέα και των άλλων συνεργατών του, οι περισσότεροι των οποίων είχαν αριστερή προέλευση. Τα γεγονότα ομοίαζαν πολύ με εκείνα των Δεκεμβριανών του 1944.

Το Κόμμα της τότε ΕΡΕ, ακέφαλο στην πραγματικότητα, μετά την αποχώρηση του Κωνσταντίνου Καραμανλή και την αναχώρησή του στη Γαλλία, με υπό αίρεση αρχηγό τον Παναγιώτη Κανελλόπουλο, άνθρωπο αδύναμο και απροσανατόλιστο, κινούνταν μεταξύ φθοράς και αφθαρσίας. Ή μάλλον, μόνο στην φθορά προχωρούσε, αφού είχε πάρει πολύ ολισθηρό δρόμο. Ψήφιζε οποιαδήποτε κυβέρνηση παρουσιάζονταν στη Βουλή, με διερευνητική εντολή του βασιλέως και κυμαίνονταν μεταξύ ευτελισμού και ανυπαρξίας. Έφτασε σε σημείο, να δώσει ψήφο ακόμα και στον Τσιριμώκο…

Το δούναι και λαβείν είχε γίνει καθημερινή πρακτική. Και όχι μόνο το οικονομικό δούναι και λαβείν, αλλά και το πολιτικό. Για να πάρουν μία ψήφο οι λεγόμενοι «αποστάτες» από κάποιο ανθρωπάκι που έτυχε να εκλεγεί βουλευτής, ακολουθώντας το μεγάλο ρεύμα του Γεωργίου Παπανδρέου, του έδιναν υπουργικό χαρτοφυλάκιο, με τον επακόλουθο εξευτελισμό των αξιωμάτων. Βεβαίως, μαζί με την υπουργική καρέκλα, εξασφάλιζε και την οικονομική του αποκατάσταση για την υπόλοιπη ζωή του. Έτσι είδαμε υπουργούς με προσόντα δημοτικού σχολείου…

Εκείνοι που ωθούσαν αυτή την κατάσταση στα άκρα, ήξεραν ότι, η Ελληνική δημοκρατία δεν μπορούσε να έχει μακροημέρευση. Το ήξερε και ο Βασιλιάς αλλά νόμιζε ότι οι δικοί του θα είναι πρώτοι και αυτός ο αρχηγός. Τα πράγματα, όμως, δεν ήλθαν έτσι. Οι Συνταγματάρχες ήξεραν καλλίτερα από οργάνωση και από παλικαριά και πρόλαβαν τους Στρατηγούς. Η 21^η Απριλίου έβαλε την δική της τάξη. Καλή ή κακή δεν θα το αναλύσουμε τώρα.

Η σημερινή κατάσταση έχει πολλά από εκείνα τα σημάδια. Έχει, όμως και μία πρωτοτυπία: Η πρωτοτυπία είναι η προδοτική ενέργεια της παρανόμου κυβερνήσεως, με την παραχώρηση που έκανε στα Σκόπια. Πώς το πέτυχε αυτό αυτή η απαράδεκτη κυβέρνηση; Ποιός μπορεί να αμφιβάλει ότι σ’ αυτή την περίπτωση κινήθηκαν πάλι οι γνωστοί μηχανισμοί της εξαγοράς; Πώς είναι δυνατόν, βουλευτές να δηλώνουν την μία ημέρα ότι θα καταψηφίσουν την συμφωνία και την άλλη να την ψηφίσουν;

Πέρα από το γεγονός ότι, τα ανθρωπάρια αυτά απώλεσαν κάθε ίχνος αξιοπρέπειας, κατέστησαν τους εαυτούς τους υπεύθυνους και υπόλογους ενώπιον της συνειδήσεως του λαού και της Δικαιοσύνης. Δεν ψηφίζει κάποιος βουλευτής αναλόγως με το όνειρο που είδε στον ύπνο του την προηγουμένη νύχτα. Αν κάποιος προσπαθήσει να μας πείσει γι’ αυτό, να μην κάνει τον κόπο. Ψήφισαν υποκύψαντες στο βάρος της σακούλας με τα βαριά χαρτονομίσματα. Το ξεπούλημα της Μακεδονίας δεν έγινε σε τιμή ευκαιρίας. Κόστισε ακριβά.

Περιμένουμε τώρα εκείνους που δεν μετέσχον στο παζάρι, να μας πουν ποια θα είναι η παραπέρα πορεία. Θα κληθούν ενώπιον ειδικού δικαστηρίου να λογοδοτήσουν οι εθνικοί μειοδότες ή θα πάρουν συγχωροχάρτι; Η απάντησή τους θα κατευθύνει την ψήφο μας στις ερχόμενες εκλογές.