ΤΟ ΟΧΥΡΟ ΤΗΣ ΑΝΑΡΧΙΑΣ ΣΤΕΚΕΙ ΠΑΝΤΑ ΟΡΘΙΟ...

Επειδή αισθάνομαι ως ελεύθερος Έλληνας πολίτης, την ελευθερία μου δε αυτή δεν την οφείλω σε κανένα εκ των σημερινών πολιτικών ή στρατιωτικών ηγετών, γράφω χωρίς φόβο και χωρίς πάθος. Θα ρωτήσει κάποιος, χωρίς πάθος; Και οι σκληρές εκφράσεις που χρησιμοποιείς δεν περιέχουν στοιχεία πάθους; Όχι. Περιέχουν οργή. Περιέχουν αγανάκτηση. Περιέχουν διαμαρτυρία. Δεν περιέχουν πάθος. Το πάθος είναι άλλη υπόθεση. Εκείνοι που γνωρίζουν καλώς την γλώσσα των Ελλήνων, μπορούν να κάνουν την διάκριση.

Σήμερα, ...

χωρίς πάθος, αλλά με θυμό, θα ασχοληθώ με το οχυρό της αναρχίας. Το οχυρό αυτό είναι η περιοχή των Εξαρχείων. Μία από τις ωραιότερες περιοχές της Αθήνας. Κέντρο για τις συναλλαγές και την εξυπηρέτηση των πολιτών-κατοίκων και απόκεντρο για διαμονή και ησυχία.

Αυτή την περιοχή, από τότε που οι ξενόφερτοι σωτήρες ανήλθαν στην εξουσία, κατά κακή μοίρα της χώρας μας, με την ψήφο του αδαούς, επιρρεπούς στον φανατισμό, ευκολόπιστου και μακριά από έλεγχο των πράξεών του και των επιλογών του Ελληνικού λαού, οι νόμοι ατόνησαν, οι Υπηρεσίες καταστολής κακοποιών πράξεων, είτε με εντολή είτε με αυτεπάγγελτη απόφαση αδιαφόρησαν, ομάδες αναρχικών, από το φρούτο του κακού που ευδοκιμεί σε όλον σχεδόν τον κόσμο, κατέλαβαν τα σπίτια που ήταν ελεύθερα και εγκαταστάθηκαν, manu militare.

Και χρησιμοποιώ αυτόν τον όρο, διότι, οι καταληψίες χρησιμοποίησαν και συνεχίζουν να χρησιμοποιούν βία. Είναι οπλισμένοι και δεν διστάζουν να κάνουν χρήση των όπλων τους, είτε αυτοσχέδια είναι αυτά, (βόμβες Μολότωφ) είτε πολεμικά όπλα. Η κατάσταση έχει εκτραχυνθεί στο έπακρον.

Η νέα κυβέρνηση υπό τον Κυριάκο Μητσοτάκη, αμέσως μετά την άνοδο στην εξουσία, με τυμπανοκρουσίες ανακοίνωσε ότι, το οχυρό του αναρχισμού, το άβατο των Εξαρχείων, τελειώνει. Για τον σκοπό αυτόν, χρησιμοποίησε στην κυβέρνησή του, ειδήμονες στα ζητήματα αυτά. Τον πρώην υπουργό Δημοσίας Τάξεως του ΠΑ.ΣΟ.Κ, κ. Χρυσοχοΐδη, επί της θητείας του οποίου θέριεψε η αναρχία στην περιοχή, τον πρώην Αρχηγό της Αστυνομίας κ. Οικονόμου, του οποίου η θητεία ήταν γεμάτη δημόσιες σχέσεις και κανένα αποτέλεσμα και τον πρώην Αρχηγό της Αστυνομίας κ. Τσουβάλα, ο οποίος απομακρύνθηκε από την θέση του κατ' απαίτηση της τότε αντιπολιτεύσεως, για ανικανότητα στην τραγωδία που έγινε στο Μάτι με πλέον από εκατό νεκρούς.

Αντέδρασα αμέσως με γραπτά μου, διότι, οι άνθρωποι αυτοί ήταν βέβαιο πως δεν μπορούσαν να λύσουν το πρόβλημα. Αν μπορούσαν θα το έκαναν. Όχι επί Τσίπρα, που δεν υπήρχε η θέληση, αλλά παλιότερα.

Δήλωσε με έμφαση ο κ. Μητσοτάκης ότι, από την επομένη της αναλήψεως της εξουσίας, τα Εξάρχεια θα απελευθερώνονταν. Και μπορούσε να γίνει. Μπορούσε τις πρώτες ημέρες, όταν έχασαν τον βηματισμό τους οι αναρχικοί επειδή έχασαν και την κυβέρνηση που τους υποστήριζε. Όμως, άφησε η κυβέρνηση και χάθηκε η ευκαιρία. Ξαναοργανώθηκαν και με περισσότερο σθένος τώρα, άρχισαν πάλι τις επιθέσεις. Στα Πανεπιστήμια δεν μπήκε η Αστυνομία για να συλλέξει και τη λεία των τρομοκρατών. Ναρκωτικά, όπλα, κλοπιμαία... Γιατί άφησε να χαθεί η ευκαιρία; Γιατί από την πρώτη μέρα δεν πήρε σκληρά μέτρα, να απαλλάξει την Αθήνα από μία εστία τρομοκρατίας και κακοποιών στοιχείων; Τι περίμενε; Μήπως περίμενε να αλλάξουν την νοοτροπία των κακοποιών με το χάϊδεμα; Ίσως και αυτό.

Οι τοποθετηθέντες στο Υπουργείο Προστασίας του Πολίτη, έδειξαν ανικανότητα και ερασιτεχνισμό. Άλλα περίμενε ο σώφρων λαός. Άλλα του προσέφεραν. Και τώρα λέμε, η καλή ημέρα φαίνεται από το πρωί. Οι επιλεγέντες από το ΠΑ.ΣΟ.Κ, σύντροφοι της ανικανότητας, απέτυχαν. Και την αποτυχία τους την χρεώνεται ο κύριος Μητσοτάκης. Θα μου πει κάποιος, είναι δύσκολο το θέμα. Ναι, είναι. Υπάρχει, όμως, ένα αξίωμα για τους κόμπους που δεν λύνονται: Οι κόμποι που δεν λύνονται κόβονται. Έτσι λειτουργούν τα οργανωμένα και ευνομούμενα κράτη. Η ζούγκλα έχει τους δικούς της νόμους...