ΩΣ ΠΟΤΕ ΤΥΦΛΟΙ ΟΔΟΙΠΟΡΟΙ;

Αγωνιζόμαστε χρόνια. Μια ζωή. Προσδοκούμε καλλιτέρευση της ζωής μας. Των συνθηκών μέσα στις οποίες θα κινηθεί και θα επιβιώσει η Πατρίδα μας. Καλλιτέρευση των συνθηκών μέσα στις οποίες θα ζήσουν τα παιδιά μας. Τα εγγόνια μας. Η φυλή μας…

Πορευόμαστε διαρκώς στον ίδιο δρόμο. Στον δρόμο που δεν επιλέγουμε εμείς αλλά σ’ αυτόν που μας δείχνουν άλλοι. Και πορευόμαστε θέλοντας και μη. Πού πάμε;
Κανένας από εμάς το πλήθος δεν ξέρει. Ξέρουν, όμως, εκείνοι που μας οδηγούν. Ξέρουν ότι μας οδηγούν στην καταστροφή, ως χώρα και ως λαό. Ξέρουν καλά, γιατί είναι αυτό που σπούδασαν. Είναι αυτό που σε ειδικά σχολεία εκπαιδεύτηκαν. Είναι αυτό που χωρίς ανάπαυλα τους λένε και τους υπενθυμίζουν, ότι έχουν υποχρέωση να κάνουν. Και το κάνουν.

Δημιουργούν συνθήκες τέτοιες ώστε, ένας δρόμος προβάλλει μπροστά μας: ο δρόμος της καταστροφής. Ο δρόμος που για εμάς δεν οδηγεί στο μέλλον. Ο δρόμος που οδηγεί στον γκρεμό. Αυτό επέλεξαν για εμάς οι φίλοι μας, αυτοί οι κεκαλυμμένοι εχθροί μας. Και αυτήν την επιλογή την προωθούν εξωνημένα ανθρωπάκια της ίδιας φυλής, έναντι κάποιας θέσεως, έναντι κάποιου ποσού χρημάτων. Και εμείς τι κάνουμε; Μαλώνουμε για το ποιός είναι καλλίτερος, ποιος θα μας οδηγήσει ταχύτερα στον όλεθρο.

Μας βλέπουν οι διορισμένοι ταγοί μας, σειρά ατέλειωτη να σέρνεται να φθάσει το γρηγορότερο στο τέλος και χαίρονται. Αισθάνονται αγαλλίαση. Γιατί ξέρουν, αύριο, ή αργά το βράδυ, όταν η ουρά εκπληρώσει το καθήκον της, στην άκρη του γκρεμού, στις κάλπες, θα βγει μέσα από αυτές το όνομά τους και θα συνεχίσουν το έργο τους.

Εμείς, τα μέλη της ουράς, θα γυρίσουμε στο σπίτι μας και θα περιμένουμε τα αποτελέσματα, για να χαρούμε για την επιτυχία μας. Να υλοποιηθεί το σύνθημα που φωνάζαμε προχθές, νάτος-νάτος ο Πρωθυπουργός. Γιατί ο υποψήφιος για Πρωθυπουργός, ήταν ο δικός μας. Όπως και οι υποψήφιοι για υπουργοί. Οι άνθρωποι που αγωνίστηκαν για το καλό μας. Αυτοί που φώναζαν, που έρχονταν στα χέρια στην τηλεόραση, στις συζητήσεις στα καφενεία, όπου βρίσκονταν…

Επιτέλους, τα αποτελέσματα μας δικαίωσαν!!! Ο Πρωθυπουργός ο δικός μας εκλέχτηκε και μαζί όλη η ομάδα που θα μας καλλιτερεύσει τη ζωή. Όχι όπως μέχρι τώρα με τους άλλους!!! Και ακούμε τη σύνθεση της κυβερνήσεως: ο τάδε εκεί, ο δείνα εκεί, ο άλλος παραπέρα. Κάποια στιγμή κόβεται η ανάσα μας. Μα; Αυτός δεν είναι ο παλιός υπουργός που μας έβγαλε το λάδι με τους άλλους; Μα, αυτός δεν ήταν χθες ο πιστός θεράπων των αντιπάλων μας, που τον επέλεξαν για να βάλει τάξη, αλλά τον έδιωξαν για ανικανότητα; Μα, αυτός δεν είναι εκείνος που διαρκώς βρίζει την παράταξή μας, είτε εδώ στη χώρα μας, είτε έξω στην Ευρώπη και συντάσσεται με όλα τα στοιχεία του κομμουνιστικού παρελθόντος, πώς είναι δυνατόν; Ναι αυτός είναι. Αυτόν επέλεξαν εκείνοι που ψήφισες και σκάσε και μη μιλάς. Δεν σου πέφτει κανένας λόγος. Η δική σου υποχρέωση τελείωσε. Οι κάλπες έκλεισαν, το αποτέλεσμα είναι αυτό. Εμάς εξέλεξες και εμείς θα κυβερνήσουμε όπως θέλουμε. Δεν θα σου δώσουμε λογαριασμό.

Αυτή είναι η πολιτική μας και οι πολιτικοί μας. Έτσι μας φέρονται. Έτσι φέρονται στον λαό και στην Πατρίδα. Αυτοί μας οδηγούν. Αυτοί δομούν το μέλλον των παιδιών μας. Και ποίοι είναι αυτοί; Είναι αυτοί που επιλέχτηκαν από ξένα κέντρα αποφάσεων που το μόνο που δεν θέλουν είναι το καλό της χώρας μας και του λαού της. Είναι αυτοί, που είχε επιλέξει στο παρελθόν η CIA, η ΜΙ6, η BND κ.λ.π. Είναι αυτοί που στη συνέχεια επέλεξε η Λέσχη Bilderberg και τα παρακλάδια της. Αυτοί κυβερνούν.

Νομίζει κανένας ότι, όλος αυτός ο συρφετός των μουσοφόρων και ζιβαγκοφόρων άπλυτων περιθωριακών, που πλαισίωσαν τον αρχιτέκτονα της καταστροφής Ανδρέα Παπανδρέου, βρέθηκαν τυχαία ή ύστερα από αγώνες κατά της χούντας; Νομίζει κανείς ότι, η συμμετοχή τους στη μακρά διακυβέρνηση της χώρας, ήταν επιβράβευση του αγώνος που έκαμαν κατά της δικτατορίας; Να μην νομίζει. Το Φοιτητικό Τμήμα της Γενικής Ασφάλειας υπό τον ευφυή αστυνόμο Κώστα Καραπαναγιώτη και με συνεργάτη τον πράκτορα της CIA Λυμπέρη Λάσκαρη, με το ψευδώνυμο «Τζάκ Αβρακώτος», έκαναν καλή δουλειά. Στρατολόγησαν όλους εκείνους που θα τους ήταν μελλοντικώς χρήσιμοι. Και έβαλαν στα θεμέλια της Πατρίδας μας αρκετή ποσότητα δυναμίτιδας ώστε να την τινάξουν στον αέρα.

Ήτανε όλοι ανάμεικτοι, που λέει και το τραγούδι, από όλες τις παρατάξεις. Αποδείξεις έχουμε πολλές. Δεν τήρησαν κανένα κανόνα ασφαλείας τα χρόνια που πέρασαν. Και συνεχίζουν. Συνεργάζονται σε κάθε ανθελληνική απόφαση. Και επιλέγουν πάντα τα ίδια πρόσωπα, με μικρές αλλαγές, για να μην φαίνεται κραυγαλέα η συνεργασία. Άλλοτε είναι και κραυγαλέα. Δείτε τις επιλογές: Στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, ο επικεφαλής της ομάδος των Ελλήνων Ευρωβουλευτών, ο πολύς κ. Μεϊμαράκης, δίνει γραμμή να ψηφίσουν τον κομμουνιστή Παπαδημούλη. Τον αρνητή της δημοκρατίας, ακόμη και της Ευρωπαϊκής Ενώσεως από την οποία αδρά χρηματοδοτείται. Και χωρίς αντίρρηση, με μία εξαίρεση, όλοι ψηφίζουν.

Στην Ελλάδα, η σύνθεση της κυβερνήσεως περιλαμβάνει το μισό ΠΑ.ΣΟ.Κ. Ακόμα και εκείνους που ψήφισαν την Συμφωνία των Πρεσπών και παραχώρησαν την Μακεδονία στους Σλάβους. Θεσμικοί παράγοντες που καθυβρίστηκαν για ανικανότητα, από τον νυν Πρωθυπουργό και απομακρύνθηκαν από τη θέση τους με το στίγμα του ανικάνου, τοποθετούνται με ευρύτερες αρμοδιότητες σε Υπουργεία. Δηλαδή η ανικανότητα επιβραβεύεται. Άτομα  υψηλής ηθικής και αγωνιστικότητας, που έθεσαν την ζωή τους στην υπηρεσία της Πατρίδας, παρ’ όλο που εκλέχτηκαν βουλευτές, δεν ελήφθησαν υπ’ όψιν τα προσόντα τους και παραγκωνίστηκαν. Τι συμβαίνει; Ποια Κίρκη επεμβαίνει και κάνει τις μεταμορφώσεις;

Αλλά, φταίνε μόνο αυτοί; Εμείς δεν φταίμε; Γιατί είμαστε λαός με τόσο ασθενή μνήμη και με άμετρη τάση προς καταστροφή; Έπρεπε τώρα, ύστερα από όλα όσα έγιναν την τελευταία πενταετία, να ψηφίσουν Έλληνες το κόμμα του Βαρουφάκη; Γιατί; Έμαθαν ποιος δημιούργησε το κόμμα αυτό και ποιος είναι ο αρχηγός του; Μία λέξη μόνο ταιριάζει σ’ αυτούς τους ψηφοφόρους: Ντροπή.

Πότε θα αλλάξουμε πορεία; Πότε θα εγκαταλείψουμε τον δρόμο που οδηγεί στην καταστροφή; Πρέπει αυτό να γίνει με τη βία; Ως πότε;

Είμαι κουρασμένος. Είμαι αηδιασμένος. Είμαι πεισμωμένος από όσα συμβαίνουν στην Πατρίδα μου. Βλέπω ότι, ύστερα από λίγο δεν θα υπάρχει Πατρίδα. Δεν θα υπάρχει για τη νέα γενιά. Ούτε μέλλον. Οι νέοι μας οι σημερινοί θα είναι υπηρέτες ξένων φυλών που κατέλαβαν ήδη τη χώρα μας. Και αυτοί χορεύουν ανοήτως σε ξέφρενους ρυθμούς. Όμως, η τελεία καταστροφή δεν είναι μακριά. Είναι εδώ.