ΤΑ ΑΦΕΝΤΙΚΑ…

Σήμερα, με το σημείωμά μου αυτό, θα δώσω εξηγήσεις, διότι, πολλές φορές στον γραπτό μου λόγο, όπως και σε συνομιλίες μου, δηλαδή στον προφορικό λόγο, χρησιμοποιώ τη λέξη «αφεντικά». Φίλος μου αγαπημένος, με πάμπολλα προσόντα, επιστήμων, αλλά και καταλαβών μεγάλης σημασίας και αξίας θέσεις, στον δημόσιο και στον ιδιωτικό τομέα, παραπονέθηκε διότι χρησιμοποιώ την έκφραση αυτή, ιδίως όταν αναφέρομαι σε πολιτικούς.

ΥΣΤΕΡΑ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΕΠΑΙΝΟΥΣ, ΑΡΧΙΖΩ ΤΗΝ ΓΚΡΙΝΙΑ

Έγραφα χθες, για την όντως εντυπωσιακή παρουσία του Πρωθυπουργού κ. Μητσοτάκη, στην Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης. Έγραψα, για την ομιλία του, που ήταν δομημένη επάνω στο θέμα ΑΝΑΠΤΥΞΗ. Η αγωνία του κ. Μητσοτάκη είναι η ανάπτυξη. Ο τόπος μας, από την κακή ώρα που ο αστόχαστος λαός έδωσε την εντολή στον Γιώργο Παπανδρέου τον ελάχιστο, (κατά Γιανναρά), να κυβερνήσει, να κατεδαφίσει, να καταχρεώσει, να υποδουλώσει την Ελλάδα και στη συνέχεια στους μάγους του πολιτικού ρεβανσισμού, η χώρα ολίσθησε με μεγάλη ταχύτητα προς τα πίσω.