ΤΑ ΑΦΕΝΤΙΚΑ…

Σήμερα, με το σημείωμά μου αυτό, θα δώσω εξηγήσεις, διότι, πολλές φορές στον γραπτό μου λόγο, όπως και σε συνομιλίες μου, δηλαδή στον προφορικό λόγο, χρησιμοποιώ τη λέξη «αφεντικά». Φίλος μου αγαπημένος, με πάμπολλα προσόντα, επιστήμων, αλλά και καταλαβών μεγάλης σημασίας και αξίας θέσεις, στον δημόσιο και στον ιδιωτικό τομέα, παραπονέθηκε διότι χρησιμοποιώ την έκφραση αυτή, ιδίως όταν αναφέρομαι σε πολιτικούς.

ΠΟΙΟ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΠΟΛΙΤΕΥΜΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ;

Παρακολουθώ αυτόν τον καιρό, κάποιες εξελίξεις στην κοινωνική ζωή της χώρας μας, που προέκυψαν με αφορμή την επικείμενη αναθεώρηση του Συντάγματος και μία αποσπασματική διαδικασία σχετική με την παραπέρα κατάσταση της Ελληνικής Εκκλησίας.

Είναι γεγονός ότι, η εξέλιξη της ζωής απαιτεί και την εξέλιξη των βασικών νόμων μιάς χώρας, αν αυτή ορθώς πορεύεται,  προοδεύει και ευημερεί. Όταν αυτά συμβαίνουν, η χώρα χρειάζεται την ανανέωση των θεσμών, την τοποθέτησή τους σε προοδευτική πορεία, απαλλάσσοντάς τους από αγκυλώσεις του παρελθόντος, που κάποτε, από πολλούς λόγους, αναγκαστικώς θεσπίστηκαν...

ΤΩΡΑ ΚΑΤΑΛΑΒΑΝ ΟΙ ΚΟΙΛΙΟΔΟΥΛΟΙ ΑΓΥΡΤΕΣ;

Αναβρασμός, λέγεται, ότι επικρατεί σε ομάδες ρασοφορεμένων μέχρι χθές δημοσίων υπαλλήλων. Μάλιστα πέρασε στα ψιλά των εφημερίδων η είδηση ότι, άρχισαν να απειλούν με συνάξεις και οργάνωση πολεμικής κατά της παρανόμου κυβερνήσεως, αφ’ ενός για την Συμφωνία των Πρεσπών!!! και αφ’ ετέρου για τις ζημιογόνες ενέργειές της.

Τι να πεί κανείς. Να αρχίσει να γελάει νευρικά, να αρχίσει να κατεβάζει καντήλια  και εικόνες, να αρχίσει να κτυπάει το κεφάλι του σε όποιον τοίχο βρεί μπροστά του; Τι από όλα να κάνει; ...

ΟΙ ΙΕΡΩΜΕΝΟΙ ΑΠΟΤΕΛΟΥΝ ΚΑΚΟ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΑ…

Τα θλιβερά γεγονότα, τα οποία συνέβησαν στη χώρα μας και αναφέρομαι στις πυρκαγιές, με την επιδειχθείσα ανικανότητα, ίσως και αδιαφορία των αρμοδίων, τα οποία είχαν ως συνέπεια να χάσουν τη ζωή τους εκατό και πλέον συμπολίτες μας, απέδειξαν και την κακότητα, την αποχή από τον πυρήνα της κοινωνίας μας των ρασοφορεμένων ταγών ενός τμήματος του λαού μας.

   Οι δηλώσεις μητροπολιτών που έγιναν αμέσως μετά, ή διαρκούντων των φονικών πυρκαγιών, από ανθρώπους που θα έπρεπε να πρωτοστατήσουν στην απάλυνση του πόνου των παθόντων και των συγγενών των θανόντων, κάθε άλλο παρά κινήθηκαν προς αυτή την κατεύθυνση. Άφησαν να εκρεύσει από το στόμα τους ασύγκριτη κακία, φθάνουσα τα όρια της εκδικήσεως...