Λίγες ώρες μας χωρίζουν από τις εκλογές.
Εκλογές που έχουν σημασία για την πορεία της ζωής μας, τη ζωή των παιδιών μας,
τη ζωή των εγγονών μας, τη ζωή της Πατρίδας μας. Το θέμα είναι επίκαιρο και
συζητείται σε κάθε παρέα ανθρώπων. Άλλοτε ήρεμα και με κατανόηση και άλλοτε με
ύψωση της φωνής κάποιου που δίκαια ή άδικα αγανακτεί.
Οι εκλογές για την Περιφέρεια παίζουν
σημαντικό ρόλο. Ο ή η Περιφερειάρχης έχει αρμοδιότητες που επηρεάζουν άμεσα την
ζωή μας. Η επιλογή για τη θέση αυτή είναι αποφασιστικής σημασίας....
Το παρελθόν πρέπει να αποτελέσει φάρο για την ψήφιση ατόμου ικανού που να μπορεί να προωθήσει αποφάσεις που να βελτιώσουν τη ζωή των πολιτών. Τα κομματικά κριτήρια να παραμεριστούν. Αλλά και τα Κόμματα να αρχίσουν να επιλέγουν ανθρώπους ικανούς και όχι κομματικά ανδρείκελα.
Το παρελθόν πρέπει να αποτελέσει φάρο για την ψήφιση ατόμου ικανού που να μπορεί να προωθήσει αποφάσεις που να βελτιώσουν τη ζωή των πολιτών. Τα κομματικά κριτήρια να παραμεριστούν. Αλλά και τα Κόμματα να αρχίσουν να επιλέγουν ανθρώπους ικανούς και όχι κομματικά ανδρείκελα.
Εάν οι ψηφοφόροι στις περασμένες εκλογές
ψήφιζαν με αυτή τη σκέψη που αναφέρω, εάν δεν επικρατούσε ο άκρατος και άκριτος
κομματισμός, εάν επιλέγονταν στη θέση του Περιφερειάρχη άτομο με ικανότητες,
πείρα και μάθηση περί τα κοινά και την δημόσια διοίκηση, ίσως δεν θα χάνονταν
πάνω από εκατό ζωές στο Μάτι και σχεδόν άλλες τόσες στη Μάνδρα. Η κομματική
επιλογή έφερε τη συμφορά.
Γιατί ο Έλληνας ακολουθεί σε κάθε εκλογές
αυτόν τον ολισθηρό δρόμο; Γιατί επιλέγει τους πλέον ακαταλλήλους για να δώσουν
λύσεις στα προβλήματα της ζωής του; Τι είναι εκείνο που έναν μέχρι πρότινος
υπερήφανο άνθρωπο, στις εκλογές τον μεταβάλει σε παιχνίδι στα χέρια των αισχρών
και ανικάνων πολιτικάντηδων; Έχει αυτό καμιά εξήγηση; Τι τον κάνει και
ξαναγίνεται ταπεινός ραγιάς;
Τα Κόμματα. Αυτά είναι εγκληματικές
οργανώσεις. Δεν υπάρχει επιεικέστερος χαρακτηρισμός. Υποδεικνύουν για υψηλές
θέσεις ανθρωπάρια χωρίς προσόντα. Αρκεί να τηρούν την κομματική πειθαρχία. Αν
κάποιος δυσκολεύεται να γίνει άβουλο όργανο του εκάστοτε αρχηγού, όχι μόνο δεν
προωθείται αλλά και διαγράφεται.
Στις τοπικές κοινωνίες που είναι οι Δήμοι, και
εκεί, παρά το ότι όλοι είναι γνωστοί μεταξύ τους, επικρατεί χάος. Όλοι θέλουν
να γίνουν δήμαρχοι. Και δεν θέλουν μόνο αυτό, το οποίο, άλλωστε, είναι και
θεμιτό. Θέλουν την έγκριση και την στήριξη του Κόμματος στο οποίο ανήκουν. Και
τα Κόμματα, αν δεν δίνουν ανοιχτά την έγκρισή τους, υποδεικνύουν για τους
συνδυασμούς άτομα χωρίς καμμία ικανότητα, χωρίς καμμία δυνατότητα να προωθήσουν
θέματα που βασανίζουν τους πολίτες των Δήμων.
Παρατηρώ τους διαφόρους συνδυασμούς και με
καταλαμβάνει έντονος προβληματισμός. Μα αυτός τι θέλει, σκέφτομαι. Ο άνθρωπος
είναι για γέλια και για κλάματα!!! Εντούτοις, του ζήτησε το Κόμμα του να είναι υποψήφιος.
Γιατί είναι πειθαρχικός και δεν θέλει να πειραματιστεί με κάποιον που μπορεί να
σηκώσει κεφάλι…
Έτσι εκλέγουμε δημάρχους ακατάλληλους και
μετά από λίγο αρχίζουμε τη γκρίνια μας και όλα μας φταίνε. Μας φταίνε οι
σύμβουλοι, μας φταίνε οι αδιαφορίες, μας φταίνε οι κλεψιές. Εμείς που τους
ψηφίσαμε και τους εκλέξαμε δεν φταίμε σε τίποτε.
Ας πάμε τώρα και λίγο παραπέρα. Ας πάμε
στις Ευρωεκλογές. Αυτές μικρόν ρόλο παίζουν στη ζωή μας. Έγραψα και πρόσφατα σε
σχετικό άρθρο ότι, οι Ευρωβουλευτές δεν έχουν αρμοδιότητες ή έχουν ελάχιστες.
Αλλά, έστω και έτσι, εξετάζουμε ποιους ψηφίζουμε; Και γιατί; Τους ψηφίζουμε
γιατί τους προτείνουν τα Κόμματα. Ναι τους προτείνουν και εμείς είμαστε οι
υπηρέτες των Κομμάτων; Μάλλον έτσι είναι. Όμως τα Κόμματα προωθούν πάντοτε τους
δικούς τους ανθρώπους ή εκτελούν και εντολές από κέντρα αποφάσεων που το
λιγότερο που θέλουν είναι το καλό της Ελλάδος;
Θα ψηφίσουμε μεθαύριο. Ποιός εξήτασε το
παρελθόν των υποψηφίων; Δεν με ενδιαφέρουν οι τίτλοι σπουδών τους, στις
περισσότερες περιπτώσεις ούτε χρειάζονται ούτε έχουν σημασία, άσε που πολλοί
είναι πλαστοί. Σημασία έχει τι έκανε ο καθένας στη ζωή του και αν υπήρξε
ωφέλιμος για την κοινωνία γενικότερα.
Να σας πω τον προβληματισμό μου; Σ’ αυτές
τις εκλογές έχω μεγάλη δυσκολία να ψηφίσω. Φανταστείτε ότι δεν μπορώ να καλύψω
τους σταυρούς που πρέπει να βάλω στα ψηφοδέλτια. Γιατί ζητάω πολλά. Δεν θέλω με
την ψήφο μου να προβάλω μετριότητες. Θέλω να αναθέσω τη διαχείριση των
προβλημάτων που δυσκολεύουν τη ζωή μου σε άτομα ικανά και κατάλληλα. Και αυτά
τα άτομα είναι που λείπουν…
Έτσι θα πάμε για μια φορά ακόμα, όχι σε
εκλογές που καθορίζουν το μέλλον των νέων γενεών, που από την δική μας
ανικανότητα παίρνουν τον δρόμο της ξενητιάς και δεν ξαναγυρίζουν στην Πατρίδα,
θα πάμε πάλι σε εμποροζωοπανήγυρη, όπως γίνονταν παλιά που οι άνθρωποι πήγαιναν
μόνο για χαβαλέ. Αλλά, τώρα, ο χαβαλές έχει και οδυνηρές συνέπειες. Τα λάθη μας
μπορεί να ξαναδώσουν θύματα από πλημμύρες και πυρκαγιές, γιατί κανένας δεν
πρόβλεψε, κανένας δεν έλαβε τα απαραίτητα μέτρα, γιατί δεν είχε τα αναγκαία
προσόντα.
Είναι καιρός να παραμερίσουμε τις
εγκληματικές οργανώσεις που λέγονται Κόμματα. Που μας διαιρούν και μας γεμίζουν
μίσος. Είναι καιρός να σκεφτούμε την ύπαρξή μας. Με την καθαρή σκέψη και
απόφαση του Φιλίππου του Β’ γίναμε κράτος και κρατήσαμε μέχρι σήμερα, αν
συνεχίσουμε στον δρόμο που βαδίζουμε τώρα, με τον τρόπο που σκεφτόμαστε και
ενεργούμε, η ύπαρξή μας θα αρχίσει να μετράει αντίστροφα. Αν δεν άρχισε ήδη που
πολύ φοβάμαι. Γιατί, τα σημάδια από την παραχώρηση της Μακεδονίας στους Σλάβους
αυτό δείχνουν. Καιρός είναι, συνεπώς, να συνετιστούμε. Με την σφαίρα έλεγε ο Αβραάμ
Λίνκολν, σκοτώνεις έναν άνθρωπο, με την ψήφο σκοτώνεις το μέλλον μιάς
κοινωνίας. Ας αποφασίσουμε με ευθύνη…
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου