Η ΑΣΤΟΧΗ ΕΠΙΛΟΓΗ ΤΩΝ ΥΠΟΨΗΦΙΩΝ ΣΤΙΣ ΕΥΡΩΕΚΛΟΓΕΣ…

Ύστερα από λίγες ημέρες, ο Ελληνικός λαός, όπως και οι λαοί των άλλων χωρών της Ευρώπης, που μετέχουν στην Ευρωπαϊκή Ένωση, καλούνται να προσέλθουν και να εκλέξουν τους αντιπροσώπους τους στο Ευρωκοινοβούλιο. Για μία θέση στο ψηφοδέλτιο αυτό γίνεται χαμός…

Τι είναι εκείνο που αφηνιάζει τους ενδιαφερόμενους και διαθέτουν όλη την ικμάδα τους, με ομιλίες, με περιοδείες, με δημόσιες σχέσεις που πολλές φορές είναι σε ταπεινωτικό επίπεδο, γιατί τόσο μεγάλο ενδιαφέρον για την εκλογή στην Ευρωβουλή; ...
Είναι, άραγε, οι τόσες αρμοδιότητες που έχουν οι εκπρόσωποι των χωρών της ΕΕ, είναι ο εθνικός πυρετός που καταλαμβάνει πολλούς, για να προωθήσουν τα συμφέροντα των χωρών τους; Δεν είναι.

Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο είναι ένας θεσμός της Ευρωπαϊκής Ενώσεως εντελώς διακοσμητικός. Δεν έχει αρμοδιότητες. Οι Ευρωβουλευτές, που αρκετές φορές κατηγορούνται από ανθρώπους που δεν γνωρίζουν πώς λειτουργούν τα όργανα της ΕΕ, δεν μπορούν να κάνουν τίποτε. Όλα τα ρυθμίζει η Κομισιόν. Και στενότερα, ο Πρόεδρος της Κομισιόν. Θα διερωτηθεί κάποιος, τότε προς τι η πρεμούρα; Η μαρμίτα, αγαπητοί μου, που λένε στην λαϊκή λαλιά.

Οι Ευρωβουλευτές που δεν κάνουν τίποτε, δεν έχουν καθόλου αρμοδιότητες, αμείβονται ηγεμονικώς. Παίρνουν πολλά λεφτά ως αποζημίωση. Έχουν τις δεξιώσεις τους. Έχουν τα ταξίδια τους. Έχουν αρκετούς συνεργάτες, που και αυτοί αμείβονται αδρά και τις περισσότερες φορές είναι πρόσωπα του στενού συγγενικού τους περιβάλλοντος. Αν εκλεγούν για περισσότερες από μία τετραετίες, παίρνουν σύνταξη που τους εξασφαλίζει την υπόλοιπη ζωή τους. Πολλοί εξ αυτών, λόγω δυσκολίας στο οικιστικό θέμα του Βελγίου, έχουν αγοράσει δικά τους διαμερίσματα. Τα οποία κοστίζουν πολλά χρήματα. Πού τα βρίσκουν; Δικό τους θέμα.

Αλλά, όλα αυτά που αναφέρω, είναι για να δώσω μια εικόνα της λειτουργίας της Ευρωπαϊκής Ενώσεως, η οποία, φαντάζει ότι ιδρύθηκε όχι για το καλό των χωρών που μετέχουν σ’ αυτή, ιδρύθηκε για τους υπηρετούντες υπαλλήλους, για τα μεγάλα στελέχη και φυσικά, για τους Ευρωβουλευτές. Οι αρχηγοί των Κομμάτων που επιλέγουν τα πρόσωπα που συμπληρώνουν το ψηφοδέλτιο, έχουν μεγάλες πιέσεις και μεγάλους μπελάδες. Και τούτου δοθέντος, κάνουν τραγικά λάθη.

Ξεχνούν ότι, δεν πρόκειται για την συμμετοχή στο Εθνικό Κοινοβούλιο, όπου οι βουλευτές μπορούν με την ψήφο τους να επηρεάσουν θετικά τα συμφέροντα των τάξεων και των πολιτών που εκπροσωπούν με τα διάφορα νομοσχέδια˙ πρόκειται για την έστω και τυπικά, εκπροσώπηση της χώρας σε ξένα Φόρα, όπου κάποια φορά, σε επουσιώδη ζητήματα, μπορούν να εκφράσουν την άποψή τους.

Κατά την έννοια αυτή, είναι μέγα λάθος, ασυγχώρητο λάθος των πολιτικών ηγετών, να συμπεριλαμβάνουν στα ψηφοδέλτια για την Ευρωβουλή άτομα που δεν είναι Έλληνες γηγενείς, εκ γονέων Ελλήνων, δεν έχουν κανένα αίσθημα πατριωτικής ευαισθησίας και για κάποιον λόγο, σωστά ή ανεύθυνα, έλαβαν την Ελληνική υπηκοότητα. Ο αντιπρόσωπος μιάς χώρας σε ξένη χώρα πρέπει να έχει Ιθαγένεια και όχι Υπηκοότητα. Η τοποθέτηση στο ψηφοδέλτιο για την αντιπροσώπευση της Ελλάδος στην Ευρωπαϊκή Ένωση, Βουλγάρων, Πακιστανών, Τούρκων ή άλλων πολιτών που ήλθαν στη χώρα μας και εγκαταστάθηκαν, τις περισσότερες φορές παράνομα, αλλά με το πέρασμα του χρόνου έλαβαν υπηκοότητα, δεν τους δίδει το δικαίωμα να αντιπροσωπεύσουν μία χώρα στο εξωτερικό που δεν την αισθάνονται δική τους. Ούτε πρέπει να έχουν το δικαίωμα οι αρχηγοί των Κομμάτων να τοποθετούν άτομα με ξένη ιθαγένεια.

Τα πολιτικάντικα καμώματα μας έχουν χορτάσει. Έχουν φθάσει οι πολιτικοί μας στο σημείο να χαρακτηρίζονται ανθέλληνες. Άδικα; Αισθάνονται χαρά οι Έλληνες να έχουν αντιπρόσωπο στο Ευρωκοινοβούλιο μια Βουλγάρα; Θα εκλέξουν τώρα Πακιστανούς και Άραβες; Χάθηκαν οι Έλληνες; Έστω και εκείνοι οι Έλληνες που δεν ενδιαφέρονται για την πατρίδα τους αλλά έχουν ελληνικά ονόματα και ελληνική ιθαγένεια. Πού θα το πάτε κύριοι εσείς που αποφασίζετε και πράττετε έτσι; Είστε τόσο σίγουροι πως δεν θα σας ζητηθεί ποτέ να λογοδοτήσετε για τις ανθελληνικές σας πράξεις; Θα ιδούμε.