ΑΝΙΣΤΟΡΗΤΟΙ ΚΑΙ ΑΜΑΘΕΙΣ ΚΡΙΝΟΥΝ ΔΙΕΘΝΗ ΠΟΛΙΤΙΚΑ ΠΕΠΡΑΓΜΕΝΑ!!!

Παρακολουθώ με ενδιαφέρον και με έντονη ανησυχία, την διπλωματική αντιπαράθεση των ΗΠΑ και της Τουρκίας. Μερικοί χαίρονται και εκφράζονται ως εάν οι Ηνωμένες Πολιτείες επιτέθηκαν στην Τουρκία και την διέλυσαν, όπως έγινε με το Ιράκ. Αλλά, δεν έγινε τέτοιο πράγμα.

Η Τουρκία βρίσκεται αυτόν τον καιρό σε μία δύσκολη θέση, διότι ο αμετροεπής Ερντογάν θέλησε να παίξει τον ρόλο του αρχηγού του μουσουλμανικού κόσμου και με τον τρόπο που τον έπαιζαν οι Σουλτάνοι της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Τα έβαλε με το Ισραήλ και εισέπραξε την αντίδραση των κέντρων αποφάσεων που επηρεάζει εκείνο...

Είναι βαθύ το χάσμα μεταξύ των ΗΠΑ και της Τουρκίας; Είναι πράγματι αγεφύρωτο; Δεν το πιστεύω. Ίσως διογκώθηκε το θέμα της επικείμενης προμήθειας των πυραύλων S400, έπρεπε, όμως, να υπάρχει ένα θέμα στο οποίο να στηρίξουν την έκφραση της δυσαρέσκειάς των οι Αμερικανοί. Χωρίς κάποιον λόγο δεν θα μπορούσαν να καταστήσουν προσεκτική την Τουρκία για τα αμέτρητα τσαλίμια της τον τελευταίο καιρό, τσαλίμια που ενόχλησαν ολόκληρη τη διεθνή κοινότητα.

Αν η Αμερική ήθελε να διαχωρίσει τη θέση της από την τουρκική πολιτική, θα το έκανε με σταθερότητα και χωρίς τις ανούσιες φιλοφρονήσεις των υπουργών Εξωτερικών, που γελοιοποιούν τους τίτλους τους και την ατομική τους αξιοπρέπεια. Αλλού είναι το θέμα: Η Αμερική δεν δέχεται κανέναν άλλον να έχει γνώμη σε διεθνή ζητήματα, γνώμη που να βρίσκεται σε αντίθεση με την δική της. Οι ηγέτες των μικροτέρων κρατών κουράστηκαν ή έβαλαν άλλα στο μυαλό τους και προσπάθησαν να ακολουθήσουν έναν πιο ανεξάρτητο δρόμο. Είναι, άλλωστε, παλιά τακτική της Τουρκίας, να παίζει τέτοια διπλωματικά παιχνίδια και να τα πετυχαίνει. Παράδειγμα η πορεία της κατά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο. Ενώ συνεργάστηκε στενά με το Γ’ Ράϊχ, ομολογείται σε σχετικό γράμμα προς τον Χίτλερ, του πρώην Καγκελαρίου και πρεσβευτού του Ράϊχ στην Τουρκία Φράντς φον Πάπεν, αλλά της δόθηκαν από τους νικητές τόσα προνόμια που δεν δόθηκαν σε πραγματικούς νικητές που μετέσχον στον Πόλεμο. Και δεν μιλάω για την Ελλάδα, που φρόντισε το ΚΚΕ να την ευτελίσει και να κλείσει η Αγγλία σε στρατόπεδα συγκεντρώσεως τους Έλληνες στρατιώτες στην Μέση Ανατολή.

Ο Τσώρτσιλ χάϊδεψε πολύ τα αυτιά της Τουρκίας και εκείνη τον απογοήτευσε. Για την Ελλάδα που πολεμούσε τον Άξονα, δεν υπήρχαν ούτε αεροπλάνα ούτε άλλο πολεμικό υλικό, για την Τουρκία υπήρχαν τα πάντα…

Η διπλωματική αντιπαράθεση που υπάρχει σήμερα μεταξύ των ΗΠΑ και της Τουρκίας δεν ξέρω πόσο θα κρατήσει. Μήπως θα κρατήσει μέχρι να αγοράσουμε εμείς μερικά F35, να στεγνώσουμε εντελώς οικονομικώς και μετά να αρχίσουν πάλι οι χοροί και οι αγκαλιές με τους Τούρκους; Γιατί, το ξέρουμε καλά τώρα αυτό που είπε ο Λόρδος Πάλμερστον: «Δεν υπάρχουν ούτε μόνιμες φιλίες ούτε μόνιμες έχθρες μεταξύ των κρατών, υπάρχουν μόνιμα συμφέροντα…¨. Μας το δίδαξε ο Πάλμερστον, αλλά μας το δίδαξε και η Αμερική πολλές φορές και με περισσότερο επώδυνο τρόπο.

Ας μην χαίρονται, λοιπόν, μερικοί νεαροί «Μεττερνίχοι». Καλλίτερα να εκφράζουν απόψεις για οργάνωση του διαλυμένου κράτους μας, για ισχυρότερους εξοπλισμούς και ας μην περιμένουν να διαλυθεί η Τουρκία. Θα μείνουν όπως έμεινε η αλεπού που περίμενε πίσω από το κριάρι… Το είδαμε πολλές φορές αυτό το έργο…