ΓΙΑ ΠΟΙΑ ΕΘΝΙΚΗ ΠΡΟΣΦΟΡΑ ΣΑΣ ΕΠΑΙΝΕΙ Η ΚΥΡΙΑ ΜΕΡΚΕΛ, ΚΥΡΙΕ ΤΣΙΠΡΑ;

Είχα διαβάσει στο παρελθόν την Ελληνική Ιστορία. Γεγονότα από το 490 π.Χ, μέχρι σήμερα, και δεν έχω σταματήσει. Ημέρες και νύχτες. Πότε με την λάμπα πετρελαίου, και όταν πετρέλαιο δεν υπήρχε, διάβαζα με τη φλόγα ενός κέδρινου ξύλου στο τζάκι. Δεν υπήρχε πετρέλαιο, μήπως υπήρχε ψωμί; Βιβλία; Ζει πάντα στη μνήμη μου με αγάπη και σεβασμό, ο συνταξιούχος διδάσκαλος Απόστολος Γούλας, που μου διέθετε όλα τα βιβλία της βιβλιοθήκης του.

Από την βιβλιοθήκη εκείνη ξεκίνησα την μακρά πορεία μου. Ο δημοσιογράφος και εκδότης Ιωάννης Πασσάς υπήρξε, εν αγνοία του, ο διδάσκαλός μου. Η Εγκυκλοπαίδεια «ΗΛΙΟΣ», το φανταστικής ύλης περιοδικό του και το επιτραπέζιο ορθογραφικό και ερμηνευτικό λεξικό, υπήρξαν τα πρώτα κέρατα της Αμάλθειας, που μου έδωσαν πνευματική τροφή. Ήταν το πρώτο βήμα μιάς μακράς πορείας, κοπιώδους, επώδυνης, ταραγμένης, παραγωγικής....

Έμαθα για τους Έλληνες που πολέμησαν για την ελευθερία και την ανεξαρτησία της Ελλάδος. Έμαθα γι’ αυτούς που αποκλήθηκαν «άξιοι της Πατρίδος». Προβληματίστηκα πολλές φορές, αν μερικοί ήταν πράγματι, άξιοι της Πατρίδος, ή η ευκαιριακή δύναμη και η σκοπιμότητα τους ανέβασαν στο Πάνθεον των Ηρώων.

Χαιρόμουν διαβάζοντας τις μάχες του Μαραθώνος, τις μάχες των Θερμοπυλών, τις μάχες της Χαιρώνειας και τις μάχες που περιγράφει ο Θουκυδίδης. Λυπόμουν για τις πράξεις των Ελλήνων που κατέβαζαν την ηθική τους σε επίπεδα που δεν άρμοζαν στον πολιτισμό τους. Είχα ως παράδειγμα προς αποφυγή τον πόλεμο της Τροίας και το σφαγείο που περιγράφει ο Όμηρος στην Ιλιάδα, με υποκινητές τις θεές και τους θεούς και πρωταγωνιστές ήρωες. Εκείνοι, αλήθεια, που έσφαζαν χωρίς λόγο, τους κατοίκους μιάς περιοχής για να την υποτάξουν, δήθεν για την απαγωγή της «ωραίας Ελένης», ήταν ήρωες; Με αυτή τη λογική δεν συμβιβάστηκα ποτέ.

Δεν συμβιβάστηκα ούτε με τους μισθοφόρους προδότες με ελληνική καταγωγή, που έτρεχαν στους Πέρσες, οι οποίοι, αν δεν πέθαινε τον χρόνο που πέθανε ο αρχηγός τους, ο Μέμνων ο Ρόδιος, θα είχαν αλλάξει την πορεία της Ελληνικής Ιστορίας και ίσως δεν θα μιλούσε για κανέναν Μέγα Αλέξανδρο. Ούτε τον Παυσανία θαύμασα ούτε τον Αλκιβιάδη. Μορφές που ανέβασαν οι ιστορικοί ψηλά, για την ευφυΐα τους και την παλικαριά τους, όμως, έστω και κάτω από ιδιόρρυθμες συνθήκες, πρόδωσαν την Πατρίδα τους.

Δεν συμβιβάστηκα με τον Περικλή, που η ξεροκεφαλιά του και η απληστία του, τον οδήγησαν στην σφαγή του πληθυσμού της Μήλου, για να υποτάξει τη χώρα και να την κάνει υποτελή των Αθηναίων. Δεν θαύμασα τον Περικλή και τον «χρυσόν αιώνα» του, όταν μιλούσε για δημοκρατία, αλλά είχε ένα διεφθαρμένο καθεστώς που επευφημούσε μόνο αυτόν και καταδίκαζε όποιον είχε αντίθετη γνώμη. Διέπραξε το έγκλημα του Πελοποννησιακού Πολέμου και έστειλε τους Αθηναίους να σκοτωθούν για να έχει υποταγμένα τα Μέγαρα. Μετά, εκφωνούσε επικήδειους στους νεκρούς και τους αποκαλούσε ήρωες. Αυτή ήταν η δημοκρατία που μας δίδασκαν στα σχολεία;

Στην Ιστορία έχει καταγραφεί το όνομα του Εφιάλτη. Πρόδωσε την Πατρίδα του και ευθύνεται για την σφαγή δύο χιλιάδων και πλέον ανθρώπων, γνωστοί, όμως είναι οι τριακόσιοι Σπαρτιάτες του Λεωνίδα. Οι άλλοι δεν είναι γνωστοί. Πάντως, πέθαναν για την ελευθερία της Πατρίδος και τάφηκαν σε κοινό μνήμα χωρίς τιμές και φανφάρες…

Ο Πήλιο Γούσης, λέει η Ιστορία, πρόδωσε τα περάσματα και κατέλαβε ο τύραννος Αλή Πασάς το Σούλι και κατέσφαξε όσους βρήκε εκεί, αδύναμους να εγκαταλείψουν τα σπίτια τους. Έλληνες προδότες εναντίον Ελλήνων.

Στην κατοχή, είχε η χώρα τους κουκουλοφόρους συνεργάτες της ΓΚΕ.ΣΤΑ.ΠΟ, που έκαναν κάθε είδους προδοσία των αντιπάλων και ευχαριστιόνταν για τις εκτελέσεις που έκαναν οι Γερμανοί, που ήθελαν να αφανίσουν τη φυλή μας. Και από την άλλη, είχε η χώρα τους προδότες της ΟΠΛΑ και όλα τα δημιουργήματα των εγκληματικών εγκεφάλων του ΚΚΕ, που έκαναν την ίδια δουλειά με τους προηγουμένους.

Βαρύς ο απολογισμός της Ιστορίας. Όσα εγκλήματα έκαναν οι οργανώσεις του ΚΚΕ, ΟΠΛΑ, ΕΛΑΣ, ΕΤΑ και άλλες, δεν έκαναν όλα τα στρατεύματα των δυνάμεων κατοχής, Γερμανοί, Ιταλοί, Βούλγαροι και Αλβανοί, στα τέσσερα σχεδόν χρόνια της σκλαβιάς. Η προδοσία ξεπέρασε κάθε όριο. Αλλά, η Ελλάδα επέζησε. Μάτωσε. Έπεσε σε ερείπια. Μεταβλήθηκε σε στάχτες. Τα νέα παιδιά της και από τις δυό πλευρές του μετώπου, μεταφέρονταν κατά εκατοντάδες σε φέρετρα και γέμιζαν τις εκκλησίες. Τα έζησα από κοντά, δεν μου τα είπαν. Στάθηκα προσοχή μπροστά τους, βγάζοντας το μαθητικό μου καπέλο και αποτίωντας φόρο τιμής για τον πρόωρο και άδικο θάνατό τους.

Ο αγώνας για την ελευθερία, την ανεξαρτησία, την εθνική ακεραιότητα, συνεχίστηκε. Έγιναν προσπάθειες, άνθρωποι κοπίασαν, μετέσχον ακόμα και στον αγώνα μέσα στη φωτιά. Δεν άφησαν τη χώρα απροστάτευτη. Έκαναν λάθη. Αλλά, δεν πρόδωσαν. Ήταν Έλληνες. Ναι, Έλληνες. Δεν έλαβε κανένας από τους πολιτικούς μας του παρελθόντος, εύφημη μνεία από εκείνους που αφάνισαν πληθυσμούς, όπως στην Κάνδανο, στο Κομμένο, στα Καλάβρυτα, στο Δίστομο, στις Λιγγιάδες και σε πολλά άλλα μέρη.

Οι Έλληνες πολιτικοί του παρελθόντος δεν παρέδωσαν ελληνική γη στους εχθρούς της Ελλάδος και δεν έλαβαν εύφημη μνεία από αυτούς. Δεν τους επήνεσαν, καίτοι έκαναν πολλά για την διεθνή ειρήνη. Εσάς κύριε Τσίπρα, γιατί σας επήνεσε η παλιά πράκτορας της ΣΤΑΖΙ κυρία Μέρκελ; Σε ποιόν προσφέρατε υπηρεσίες στην Ελλάδα ή στους εχθρούς της; Έχετε απάντηση; Αν έχετε, κρατήστε την. Σύντομα θα σας χρειαστεί…