Σε άρθρο μου παλιότερα που δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα “Ο ΠΑΡΑΤΗΡΗΤΗΣ ΤΗΣ ΑΡΤΑΣ”, περιέγραφα την αθλιότητα του Συνδικαλισμού και τις βλαπτικές ενέργειες στις οποίες προβαίνουν τα όργανά του, για τα συμφέροντα των εργαζομένων, των εργοδοτών και γενικότερα του κράτους. Αντιδρούν και μάχονται όποια κυβερνητική ενέργεια δεν συνάδει με το προσωπικό τους συμφέρον, ασχέτως εάν υπηρετεί τα συμφέροντα της πλειονοψηφίας εκείνων που υποτίθεται ότι εκπροσωπούν.
Κατέστησαν μάστιγα της κοινωνίας και τα προνόμια τα οποία απόκτησαν χάριν στους εκβιασμούς που διαπράττουν διαρκώς, είναι τελείως απαράδεκτα. Αλλά, θέτω τα προνόμια σε δεύτερη μοίρα, καίτοι είναι προκλητικά, εξετάζοντας την αδιαφορία την οποία επιδεικνύουν σε σοβαρά και ζωτικής σημασίας ζητήματα...
Με την υπάρχουσα κρίση, την ανικανότητα και την αδιαφορία που επιδεικνύουν οι κατά κακή τη μοίρα κυβερνώντες, η ζωή των πολιτών έχει γίνει κόλαση. Καθημερινώς, οι επιχειρήσεις που εμπορεύονται τρόφιμα, χωρίς κανένα λόγο, αλλά και χωρίς κανέναν έλεγχο, αυξάνουν τις τιμές όπως αυτές επιθυμούν και το εισόδημα των πολιτών μειώνεται επικινδύνως. Τα καύσιμα έχουν φθάσει σε απαγορευτικό για την κίνηση σημείο. Ο επερχόμενος χειμώνας, που ήδη άρχισε να μας κτυπάει την πόρτα, ύστερα από λίγο θα μας δείξει τα δόντια του. Και τι αποκομίζουμε από όλη αυτή την κατάσταση; Αν κάποιος μπορεί να μελετήσει τα λογιστικά στοιχεία των εταιρειών που αναφέρω, θα αναπηδήσει στον αέρα. Αν δε, μελετήσει τα στοιχεία της εταιρείας των Ελληνικών Πετρελαίων, αν οπλοφορεί είναι βέβαιο ότι θα αυτοκτονήσει.
Κανένας κρατικός έλεγχος. Τα πάντα αφημένα στην διάκριση και στο μη υπάρχον φιλότιμο των εκμεταλλευτών εμπόρων και επιχειρηματιών γενικώς. Διαμαρτυρία καμμία. Παλιότερα, κάθε λίγο και λιγάκι, οι δρόμοι της Αθήνας, ίσως και άλλων πόλεων, ήταν κλεισμένοι από μερικούς φωνασκούντες, δήθεν συνδικαλιστές, οι οποίοι εφεύρισκαν αιτήματα και δήθεν υποστήριζαν τα συμφέροντα των εργαζομένων, κατά το μόνιμο κλισέ του ΚΚΕ. Ο κομματικός στρατός με το όνομα ΠΑΜΕ, αναστάτωνε τη ζωή των πολιτών, εργαζομένων και μη, με τις απεργίες, τους αποκλεισμούς των δρόμων, τις στάσεις στις συγκοινωνίες κ.λ.π. Τι γίνεται σήμερα;
Από την ημέρα που η χώρα απόκτησε κυβέρνηση της Αριστεράς, της Αριστεράς των συμφερόντων των ΗΠΑ, του ΝΑΤΟ και της ΕΕ, τα πάντα ρυθμίστηκαν και βαίνουν ομαλώς. Καμμία διαμαρτυρία, κανένα αίτημα, όλα λύθηκαν διά μαγείας. Λές και κυβερνάει ο σοσιαλιστής Τάγκε Ερλάντερ, που κυβέρνησε τριανταπέντε χρόνια τη Σουηδία και πράγματι έλυσε όλα τα προβλήματα του λαού του.
Αλλά, στην Ελλάδα δεν κυβερνάει ο Ερλάντερ, αλλά κυβερνάει ένας αμαθής, ανίκανος και ακατάλληλος πολιτικός, τον οποίον όρισαν με απάτη τα κέντρα διεθνών αποφάσεων και η χώρα πηγαίνει από το κακό στο χειρότερο. Και ενώ τώρα οι καθημερινές διαδηλώσεις και διαμαρτυρίες του συνδικαλιστικού κινήματος θα ήταν απολύτως δικαιολογημένες, λόγω της κομματικής και ιδεολογικής συνάφειας και συμπόρευσης δεν κουνιέται φύλλο.
Ο Συνδικαλισμός αυτός είναι βλαπτικός για τα συμφέροντα της χώρας και του λαού. Η κυβέρνηση που θα προκύψει, αν γίνουν εκλογές και δεν ακολουθηθεί η γραμμή Μαδούρο, πρέπει να αλλάξει εκ βάθρων τον νόμο 1264/82, νόμο που έφτιαξε το ΠΑ.ΣΟ.Κ και έφερε το συνδικαλιστικό κίνημα στα μέτρα του. Να απαγορεύσει την οποιαδήποτε στιγμή και με εφευρημένα αιτήματα, αναστάτωση της ζωής των πολιτών, να απαγορεύσει τη λειτουργία του κομματικού Συνδικαλισμού για να ηρεμήσει η χώρα. Και πέρα από αυτά, να ελεγχθούν και να περιορισθούν τα προνόμια. Αφού ο Συνδικαλισμός δεν εκπληρώνει καμμία από τις υποχρεώσεις του, καλλίτερα να μην υπάρχει. Δεν μας χρειάζεται.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου