Η ΜΕΤΑΓΓΙΣΗ ΑΙΜΑΤΟΣ ΣΕ ΨΥΧΟΡΡΑΓΟΥΝΤΑ ΑΣΘΕΝΗ Ή Ο ΑΝΑΣΧΗΜΑΤΙΣΜΟΣ ΜΙΑΣ ΥΠΟ ΔΙΑΛΥΣΗ ΚΥΒΕΡΝΗΣΕΩΣ

Ο ανασχηματισμός ή “αναδόμηση” κατά τον λογοπλάστη και λαοπλάνο Ανδρέα Παπανδρέου, στον οποίο προχώρησε προ ημερών ο Πρωθυπουργός της παρανόμου κυβερνήσεως κ. Τσίπρας, έχει όλα τα στοιχεία μιας μεταγγίσεως αίματος σε ψυχορραγούντα ασθενή, ο οποίος ολίγο απέχει από το μοιραίο. Ο δρόμος χωρίς επιστροφή είναι πλέον μπροστά στους μαθητευόμενους μάγους, είτε του παρελθόντος, είτε εκείνους που κλήθηκαν προχθές να “σώσουν” αν είναι δυνατόν κάτι να σωθεί, είτε από την παράταξή τους είτε από τους εαυτούς τους. Φυσικά δεν μιλάω για την Ελλάδα, διότι αυτό δεν υπήρξε ποτέ ζητούμενο γι’ αυτή την κυβέρνηση.

Συνήθως, σε σοβαρές κυβερνήσεις, οι ανασχηματισμοί γίνονται, ή να χρησιμοποιηθούν άτομα με περισσότερες ικανότητες και δυνατότητα προσφοράς, τα οποία βρίσκονται εκτός της κυβερνήσεως, ή να απομακρυνθούν άτομα τα οποία δεν είχαν τις αναγκαίες ικανότητες, ή και για άλλους λόγους, δεν προσέφεραν το επιθυμητό από τον Πρωθυπουργό και τον λαό έργο...
Παρεμβάλλω και τον λαό, διότι, όταν κάποιος υπουργός ή κορυφαίος παράγοντας στην διακυβέρνηση της χώρας δείχνει ανικανότητα, αλαζονεία, τάσεις προς χρηματισμό, αδιαφορία για το έργο που ανέλαβε να υλοποιήσει και ο λαός δυσανασχετεί και η ενόχληση φθάνει στα αυτιά του Πρωθυπουργού, τότε γίνεται ο ανασχηματισμός για εκκαθάριση. Απομακρύνονται οι ακατάλληλοι, αντικαθίστανται με άλλους που θεωρούνται περισσότερο κατάλληλοι και παραμένουν οι δοκιμασμένοι των οποίων η προσφορά είναι καταφανής.

Προχθές έγινε ένας ανασχηματισμός για γέλια και για κλάματα. Απομακρύνθηκαν μερικοί που δεν είχαν να επιδείξουν κανένα έργο, εισήλθαν στην κυβέρνηση άλλοι που δεν μπορούν και δεν ξέρουν να παράξουν κανένα έργο και παρέμειναν μερικοί που δεν έχουν να δείξουν το απαραίτητο έργο. Αυτό μπορεί να ονομασθεί και τραγέλαφος.

Η χώρα χρησιμοποιείται για εξυπηρέτηση μόνο κομματικών απαιτήσεων και πληρώνει ο λαός με ιδρώτα και με αίμα. Με προτασσόμενο το στοιχείο της κομματικής προπαγάνδας, ιδεολογική πλέον δεν υπάρχει, τοποθετήθηκαν σε θέσεις υπουργών, ανθρωπάκια χωρίς καμμία γνώση, χωρίς καμμία εμπειρία, χωρίς κανένα στοιχείο που να τονίζει μία προσωπικότητα ικανή και κατάλληλη να προωθήσει το εθνικό έργο. Δεν θέλουν ή δεν μπορούν; Μάλλον και τα δύο.

Εκείνο, όμως, που προβάλλει έντονα, είναι το στοιχείο του εξευτελισμού της χώρας. Ξεκίνησε ο ΣΥΡΙΖΑ τον εξευτελισμό, όταν επέλεξε για εκπρόσωπο της Ελλάδος στην Ευρωβουλή, μία Βουλγάρα καθαρίστρια, για να δείξει, τάχα, την αλληλεγγύη του προς τους ξένους, χωρίς να ενδιαφέρεται ποσώς για την τιμή και την αξιοπρέπεια της Ελλάδας. 

Συνέχισε με τον δικό του εξευτελισμό στην πρόσφατη αναδόμηση, με υπουργοποίηση της κυρίας Παπακώστα, η οποία υπήρξε η πλέον επικριτική για τον Τσίπρα και τον Καμμένο. Αν ο κ. Τσίπρας νόμισε ότι, τοποθετώντας την κυρία Παπακώστα σε υπουργική θέση, θα τρέξουν με αλαλαγμούς οι ψηφοφόροι της Νέας Δημοκρατίας να υπερψηφίσουν την κυρία αυτή, τότε μάλλον ο κ. Τσίπρας χρειάζεται επειγόντως ψυχίατρο. “Το πρόβατο που φεύγει από το μαντρί το τρώει ο λύκος”, είχε είπει ο αείμνηστος Ευάγγελος Αβέρωφ. Η κυρία Παπακώστα και μερικοί άλλοι είναι πλέον κατασπαραγμένα πρόβατα. Έκλεισε ο κύκλος τους για τη βουλή. Όπως έκλεισε ο κύκλος του κ. Τσίπρα για την Πρωθυπουργία και για την Αρχηγία του ΣΥΡΙΖΑ. Αποτελεί πλέον και για τα δύο παρελθόν. 

Οι εκλογές που θα σφυρίξουν το τέρμα της πολιτικής πορείας του κυρίου αυτού, δεν είναι μακριά. Θα απαλλαχτούμε από αυτόν. Τι άλλο μας επιφυλάσσει η μοίρα μας δεν το ξέρω. Ίδωμεν…