ΑΠΟΓΟΗΤΕΥΣΗ!!!

Ο τίτλος που χρησιμοποιώ είναι αδόκιμος. Δεν μπόρεσα, όμως, ψάχνοντας στην γνωσιολογική πλευρά του κεφαλιού μου, να βρώ κάποια άλλη λέξη πιο ταιριαστή. Εκφράζεις απογοήτευση για κάτι που σε είχε γοητεύσει. Εμένα ποιός να με γοητεύσει; Αναφέρομαι, βεβαίως, στους πολιτικούς αρχηγούς, οι οποίοι, μίλησαν κατά την καθιερωμένη συνήθεια, στο Βελλίδειον στην Θεσσαλονίκη, κατά την διάρκεια της Εκθέσεως.

Επιστράτευσα τις λίγες δυνάμεις μου της υπομονής και παρακολούθησα τις ομιλίες αυτών που κυβερνάνε ήδη, αλλά και αυτών που ετοιμάζονται να καθίσουν στην πολυτελή και υπεύθυνη καρέκλα της διακυβερνήσεως. Τι να πώ και τι να γράψω…
Η χώρα οδεύει στον αφανισμό. Δεν περίμενα ποτέ ότι θα φθάναμε σε σημείο να μην έχουμε έναν, έστω έναν, που να έχει τα προσόντα να γίνει Πρωθυπουργός της Πατρίδας μας. Και ποια προσόντα; Όχι της φορομπηξίας, του στραγγαλισμού των πολιτών της Ελλάδος, όχι της ακατάσχετης ψευδολογίας, απαξιώσεως και υποτιμήσεως της νοημοσύνης μας, αλλά μόνο ένα προσόν να είχε: την φιλοπατρία.

Τα όσα είπε ο Πρωθυπουργός της παράνομης κυβερνήσεως του 24%, δεν έχουν καμμία σημασία. Υποθέτω και ελπίζω πως ο λαός ξέρει πλέον ποιός είναι ο κ. Τσίπρας, τι λέγει και τι κάνει. Πρέπει να κατάλαβε αυτά τα χρόνια, της πλέον ανίκανης διακυβερνήσεως και ψευδολογίας από την εποχή του Βούλγαρη, (Τσομπέ) και δεν πιστεύει σε καμμία του λέξη. Εξαιρούνται εκείνοι που έχουν προσωπικά συμφέροντα, ή σέρνονται τυφλοί, πίσω από έναν εγκληματικό φανατισμό, έχοντας στο βάθος τους αρρωστημένου μυαλού της την ρεβάνς, να επαναλάβουν τα “Δεκεμβριανά” και τις σφαγές του Μελιγαλά και άλλων τόπων μαρτυρίου.

Δεν έχουν, λοιπόν, σημασία, τα όσα λέγει διαρκώς και είπε για μια ακόμα φορά με την ευκαιρία της Εκθέσεως, ο κ. Τσίπρας. Είναι ο αποτυχών απερχόμενος πολιτικός, που αφήνει πίσω του καταστροφή και ένα βαθύ ίχνος αποτυχίας. Η Ιστορία δεν θα του χαριστεί….

Περίμενα στην ομιλία του κ. Μητσοτάκη, να ακούσω, όχι απλώς διάγνωση της συμφοράς που επέφερε ο κ. Τσίπρας με την σύμπραξη του κ. Καμμένου, περίμενα να ακούσω τις συνταγές για θεραπεία. Άκουσα κάτι περί φορολογικών ελαφρύνσεων, κάτι περί του δυσβάστακτου ΦΠΑ στα Νησιά μας, κάτι περί αλλαγής κάποιων νόμων του αποβλακωμένου Κατρούγκαλου και άκουσα, ακούστε και σείς, ή μάλλον διαβάστε, όσοι δεν τον ακούσατε, περί συνεργασίας με την Κεντροαριστερά. Εκεί τοποθέτησε το θέμα ο κ. Μητσοτάκης και από την μη συνεργασία της Νέας Δημοκρατίας με την Κεντροαριστερά πάσχει η Ελλάδα!!!

Δεν μπόρεσα να ακούσω τίποτε άλλο. Με κατέλαβε μία μελαγχολία που με κρατάει ακόμα. Φυσικά, έκλεισα την τηλεόραση και δεν την ξανάνοιξα. Μόνο μια σκέψη με βασανίζει: Πού πάμε; Με ποιούς πάμε; Γιατί ανοίξανε έτσι οι πύλες της κολάσεως στην Ελλάδα; Δεν ρωτάω κανέναν από εσάς που θα διαθέσετε τον χρόνο σας να διαβάσετε το γραπτό μου. Ρωτάω εμένα. Και απάντηση δεν έχω…