ΝΑ ΑΠΟΦΕΥΧΘΕΙ Ο ΕΥΤΕΛΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΑΞΙΩΜΑΤΟΣ ΤΟΥ ΠΡΟΕΔΡΟΥ ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ…

Άρχισαν ενωρίς να γράφονται τα σενάρια, για την εκλογή του Αρχηγού του κράτους. Και επειδή οι πολιτικοί μας χρειάζονται την μαγεία που περιέχουν οι μυστηριακές καταστάσεις, γι’ αυτό δεν ανοίγουν τα χαρτιά τους. Ούτε μιλούν πολύ οι υπεύθυνοι, αντίθετα με εκείνους που βρίσκονται στην αντιπολίτευση, οι οποίοι γίνονται λαλίστατοι και αντί να πιέσουν να ξεκαθαρίσουν την κατάσταση, την περιπλέκουν και την συσκοτίζουν.

Είναι γεγονός ότι, ο νοήμων λαός δεν έμεινε ικανοποιημένος από την θητεία του τωρινού Προέδρου της Δημοκρατίας, του καθηγητή της Νομικής του Πανεπιστημίου Αθηνών και πρώην υπουργού και βουλευτή. Η πολιτεία του γενικά, δεν ικανοποίησε το λαϊκό αίσθημα.

Ως υπουργός δεν επέδειξε χαρίσματα δημοσίου ανδρός. Υπέκυψε σε πιέσεις και δεν εφήρμοσε τον νόμο για την αποφασιστική καταστολή των πράξεων των τρομοκρατών, οι οποίες πράξεις, έφθασαν μέχρι την διάπραξη του αδικήματος της ανθρωποκτονίας. Αφέθηκαν οι ένοχοι ελεύθεροι και ακαταδίωκτοι, καίτοι, όπως κυκλοφόρησε ευρύτατα η φήμη, το Υπουργείο στο οποίο προΐστατο ο κύριος Παυλόπουλος, γνώριζε τους δράστες. Αυτή η φήμη δε, συμπληρώθηκε και κυκλοφόρησε με την εκλογή του κ. Παυλόπουλου, ο οποίος ψηφίστηκε με προθυμία από τον ΣΥΡΙΖΑ. Άνθρωποι του Κόμματος αυτού, κατά τους ισχυρισμούς πολλών, αλλά και πολλών εντύπων, ήταν οι υπεύθυνοι για τους θανάτους. Τέτοιες φήμες δε, που δεν έτυχαν διαψεύσεων από κανέναν, δεν συνάδουν με την έξωθεν καλή μαρτυρία, ενός ανθρώπου που συγκεντρώνει επάνω του την ύπαρξη του κράτους, καίτοι φρόντισαν μερικοί στο παρελθόν, να του αφαιρέσουν τις αρμοδιότητες.

Κατά την έννοια αυτή, η θητεία του ΠτΔ δεν προσέδωσε στο Ελληνικό κράτος την αίγλη την οποία είχε ανάγκη. Ούτε ο ίδιος ο Πρόεδρος έμεινε έξω από κριτική και αιχμηρές σπόντες και αιτιάσεις. Είναι, όπως οι πάντες αντιλαμβάνονται, πέρα από τους επιτρεπτούς κανόνες λειτουργίας του αξιώματος, η απαξίωση του προσώπου και η έλλειψη σεβασμού προς αυτό, από τον κάθε καλοπροαίρετο ή κακοπροαίρετο πολίτη.

Είχα εντελώς διαφορετική άποψη για τις ικανότητες και τα προσόντα του κυρίου Παυλόπουλου, γι’ αυτό και στην πρώτη κάθοδό του στην πολιτική κονίστρα, τον υποστήριξα σθεναρά. Ταχέως, όμως, με απογοήτευσε και έπαψα να τον υποστηρίζω… Κατόπιν αυτού, και του συμπεράσματος στο οποίο κατέληξα, μελετών την πορεία του, αφ’ ενός ως πολιτικού ανήκοντος σε ένα Κόμμα, αφ’ ετέρου δε ως Αρχηγού του κράτους, που δέχτηκε και υπέγραψε μειοδοτικές συμφωνίες που του έθεσε υπ’ όψιν μία κυβέρνηση χωρίς ίχνος ευθύνης και πατριωτισμού, με πείθουν ότι, δεν πρέπει να ανανεωθεί η θητεία του. Διότι, επιπλέον, στερείται της δυνάμεως και του κύρους για να παραμείνει τα ερχόμενα πέντε χρόνια στην ίδια θέση.

Καθ’ όσον αφορά στα άλλα πρόσωπα, που η φημολογία θέλει να αποτελούν υποψηφιότητες για το ανώτατο αυτό αξίωμα, δεν θέλω να πιστέψω ότι έχουν ίχνος πραγματικότητας και σοβαρότητας, ώστε να προχωρήσω σε ανάλυση προσόντων, ηθικών και πατριωτικών ερεισμάτων, ικανών να τους ανοίξουν τον δρόμο να πορευτούν προς την κατάκτηση του ανωτάτου πολιτειακού αξιώματος.

Εάν δεν πρυτανεύσει η μικροπολιτική, εάν κλείσουν τα αυτιά τους οι ασκούντες υπεύθυνα την κυβερνητική εξουσία, εάν δεν υποκύψουν σε εκβιασμούς εκείνων που ταλαιπώρησαν και εξευτέλισαν επί μίαν πενταετία τη χώρα, ακόμα της αφήρεσαν και κεκτημένα, τα οποία αποκτήθηκαν από ποταμούς αίματος στους δύο Βαλκανικούς και στον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο, εάν, λέγω, δεν συμπορευτούν με καταστροφικές νοοτροπίες δοκιμασμένων και αποτυχημένων πολιτικών, η χώρα έχει ικανές προσωπικότητες να επιλεγούν για το αξίωμα του Προέδρου της Δημοκρατίας. 

Είναι υποχρέωση ιερά, είναι καθήκον απαράβατο, για τους λίγους σοβαρούς και πατριώτες πολιτικούς, να διαφυλάξουν την αξία του ΠτΔ και να αποφύγουν με την ψήφο τους να ευτελίσουν το ανώτατο πολιτειακό αξίωμα.