ΟΙ ΓΙΟΡΤΕΣ ΚΑΙ ΤΑ ΠΑΝΗΓΥΡΙΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΓΙΑ ΧΩΡΕΣ ΠΟΥ ΒΡΙΣΚΟΝΤΑΙ ΣΕ ΚΙΝΔΥΝΟ…

Δεν είναι στην πρόθεσή μου να ανησυχήσω τους λίγους φίλους που διαθέτουν τον χρόνο τους και διαβάζουν τα γραπτά μου. Τον τελευταίο καιρό έχω μεγάλη ανησυχία. Η Τουρκία ξέφυγε εντελώς από τα όρια του σεβασμού του διεθνούς δικαίου. Ο ξέφρενος εξοπλισμός της και η δημογραφική της διόγκωση, δίνουν την δυνατότητα στους πολιτικούς και στρατιωτικούς της ηγέτες, να μην τηρούν καμμία αρχή, να απειλούν διαρκώς την Ελλάδα.

Δεν ξεχάσαμε ποτέ, ούτε οι πρόγονοί μας πίστεψαν στις άστοχες και εν πολλοίς καταστροφικές ενέργειες του Ελευθερίου Βενιζέλου, να προωθεί τότε, δουλικώς την Ελληνο-Τουρκική Φιλία. Να προτείνει τον στυγνό εγκληματία Κεμάλ πασά για το βραβείο Νομπέλ της Ειρήνης, δεν ξεχάσαμε ότι, η Τουρκία δεν είναι χώρα για φιλίες και μπέσα....
Η Τουρκία είναι για επιβολή, για αίμα, πόνο και δάκρυα. Δεν είναι για πολιτισμένες σχέσεις. Ακούει μόνο τον ήχο του κανονιού και μόνο αυτός ο ήχος μπορεί να την κρατήσει σε ηρεμία.

Οι απειλές των τελευταίων ημερών ξεπέρασαν τα όρια. Γιατί το κάνει αυτό η τουρκική πολιτική και στρατιωτική ηγεσία; Θέλει να επαναφέρει στην κυριότητά της ό,τι είχε αρπάξει από την Ελλάδα και στη συνέχεια το έχασε, με αφορμή την Επανάσταση του 1821. Θέλει να την σύρει, είτε στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων και με τον συνήθη τρόπο των απειλών να επιτύχει των σκοπών τους οποίους έθεσε, ή να την σύρει σε ένα πόλεμο, που ξέρει ότι δεν θα διαρκέσει πολύ, αλλά μπορεί να καταλάβει κάποιον χώρο από την Ελλάδα και να εκβιάσει. Δηλαδή ούτως ή άλλως να πάρει έδαφος ή θαλάσσια περιοχή.

Ξέρει η Τουρκία ότι, η Ελλάδα βρίσκεται σε πολιτική κρίση και η σημερινή πολιτική ηγεσία δεν είναι εκείνη που θα μπορέσει να προβάλει αντίσταση και να επιτύχει θετικά αποτελέσματα. Στερείται σοβαρότητας, στερείται κύρους, δεν έχει ούτε μέσα στη χώρα ούτε έξω από αυτή την δέουσα αναγνώριση. Και εκεί η Τουρκία παίζει το παιχνίδι της και ανεβάζει τις μετοχές της.

Το χειρότερο στην περίπτωση αυτή είναι, ότι η σύμμαχος Αμερική έχει Πρόεδρο ένα ντιλετάντη τύπου Τσίπρα, ο οποίος δεν ξέρει πού βρίσκεται, τι κάνει, πώς το κάνει, γιατί το κάνει και ποιές συνέπειες θα έχει για την ισορροπία του κόσμου αυτό που κάνει. Πολλές οι αποδείξεις για τον ισχυρισμό μου. Από τα γεγονότα της Βόρειας Κορέας, κατόπιν το τράβηγμα του σκοινιού στο Ιράν, την αλλοπρόσαλλη τακτική στη Συρία, το τέλμα του Αφγανιστάν, τις λεκτικές εχθροπραξίες με τον Ερντογάν και τώρα το άφημα της Συρίας στα ματωμένα νύχια της Τουρκίας και την συνέχιση του μήνα του μέλιτος που είχε διακοπεί εξ αιτίας των S400.

Ο κυκλοθυμικός, ίσως και ψυχοπαθής ηγέτης της Τουρκίας, δήλωσε με πλήρη βεβαιότητα ότι, «135  από τα παραχθησόμενα αεροσκάφη F35 θα έλθουν εδώ» και έδειξε με το δάκτυλό του το τουρκικό έδαφος. Και αυτή η δήλωση έγινε όταν ακόμα το τράβηγμα της διελκυστίνδας με την Αμερική ήταν στην μεγαλύτερη ένταση.

Δεν συμπληρώθηκε εβδομάδα και ο κ. Τράμπ, αυτός που δεν ξέρει τι λέει και τι του γίνεται, δήλωσε ότι αποσύρει τα αμερικανικά στρατεύματα από την Συρία και αφήνει τα παραπέρα στην Τουρκία. Και τότε η Τουρκία ξεσάλωσε… Ο ισορροπιστής στην περίπτωση, ο έμπειρος στρατηγός Μάττις, υπουργός Άμυνας, ούτε ερωτήθηκε ούτε λογαριάστηκε η γνώμη του. Πού το πάει ο κ. Τράμπ;

Παλιότερη δήλωση του Ναυάρχου, Α/ΓΕΕΘΑ κ. Αποστολάκη, πέρασε εντελώς στα ψιλά. Δήλωση που έπρεπε να πάρει έκταση και να ανησυχήσει δεόντως ολόκληρο τον λαό. «Αν γίνει τώρα πόλεμος, σ’ αυτόν τον πόλεμο θα είμαστε μόνοι μας…». Τι θα πει θα είμαστε μόνοι μας, το καταλαβαίνει ο καθένας. Και δεν μάσησε τα λόγια του, ούτε συμπορεύτηκε με τον αμετροεπή υπουργό του.

Όλα αυτά είναι ανησυχητικά. Και αντί να είμαστε σε περισυλλογή και ετοιμότητα, να έχουμε τον νου μας παντού, περισσότερο στο τι κάνουν και πού βρίσκονται οι χιλιάδες των λαθροεισβολέων που εισέβαλαν στη χώρα μας, βαράμε τα ταμπούρλα και ετοιμαζόμαστε να ξεσπαθώσουμε για θρησκευτικές γιορτές χωρίς σημασία. Υπάρχει ένας παραλληλισμός που αναφέρει η Ιστορία. Οι λίγες ημέρες πριν από την καταστροφή της Καρχηδόνας. Αλλά ποιός από αυτούς που κυβερνούν διάβασε τον Πολύβιο να ξέρει τι έγινε τότε;

Εύχομαι να μείνω εγώ και μόνο με τις ανησυχίες μου. Μακάρι. Αλλά, δεν πειράζει αν μειώσετε και λίγο την έντασή σας στις γιορτές και είστε συμμαζεμένοι. Τα κακά έρχονται όταν δεν τα περιμένεις, πολύ περισσότερο τώρα που φαίνονται στον ορίζοντα.