Η ΑΡΙΣΤΕΡΑ ΣΤΗΝ ΚΥΠΡΟ ΑΠΟΡΡΙΠΤΕΙ ΤΙΣ ΕΓΓΥΗΣΕΙΣ…

Συνήθως δεν ασχολούμαι με τα δρώμενα στην Κύπρο. Είναι τόσο αντιπαθή που προκαλούν εκνευρισμό και ανάξεση παλαιών πληγών.  Αλλά, όταν βλέπω να συνεχίζεται η παλιά τακτική, από εκείνους που έπαιξαν τον χειρότερο ρόλο στην εξέλιξη του κυπριακού ζητήματος, με πιάνουν οι κακίες μου.

Τα στελέχη του ΑΚΕΛ, του Μακαρίου, του Λυσσαρίδη και όλων αυτών που ήθελαν μια Κύπρο δήθεν ανεξάρτητη, αλλά να ακολουθεί τη γραμμή που υπαγόρευε η Μόσχα, κατέβαλλαν κάθε προσπάθεια να περιπλέξουν την εύθραυστη κατάσταση που κρατούσε στο νησί, ύστερα από τις Συμφωνίες του Λονδίνου και της Ζυρίχης, με τις μεταμορφώσεις και τα τερτίπια του Μακαρίου, και ακόμα και σήμερα δεν ξέχασαν την στείρα πολιτική τους...

Δεν θέλουν να καταλάβουν ότι, ο κόσμος παραμένει χωρισμένος σε σφαίρες επιρροής,  ή έχουν κάποια συμφέροντα να συνεχίζεται η επικίνδυνη κατάσταση στην Κύπρο; Αντιδρούν, από ό,τι φαίνεται σε δημοσιεύματα πολιτικών της Κύπρου, σε παροχή εγγυήσεων από το ΝΑΤΟ και θέτουν υπό κρίση την δυνατότητα να εγγυηθεί την ασφάλεια της. Συνεχίζουν να είναι προσκολλημένοιι, ως συνήθως, στις άνευ αξίας αποφάσεις του ΟΗΕ, τις οποίες, ποτέ κανένας δεν εφάρμοσε. Και συμπεριφέρονται ως μωρές παρθένες, άνθρωποι που στο πρόσφατο παρελθόν, βρέθηκαν στο τιμόνι της χώρας τους. Το πού την οδήγησαν είναι γνωστό.

Τώρα υπάρχει μία κινητικότητα και μία αλλαγή, σημαντική αλλαγή της αμερικανικής πολιτικής ως προς αυτό το ζήτημα και την ασφάλεια της κυπριακής δημοκρατίας. Και πάλι δεν την θέλουν. Λέγω και πάλι διότι, θυμάμαι την πρόταση που έκαναν ο Γαρουφαλιάς και ο Κωστόπουλος στον Μακάριο το 1965 και απειλήθηκε πτώση της κυβερνήσεως. Από τη μια η αντίδραση του Μακαρίου εκ του προσκηνίου, και από την άλλη η του Ανδρέα Παπανδρέου από τα παρασκήνια, ως συνήθως, τορπίλλισαν την λύση και την απομάκρυνση της Τουρκίας. Όπως έγραφαν δε τότε, οι εφημερίδες της Κύπρου, «οι φασίστες Γαρουφαλιάς και Κωστόπουλος, προτείνουν ΝΑΤΟϊκή λύση»…

Επανέρχεται το θέμα, το οποίο, πρέπει να το πούμε, έβαλε σε δρόμο ο Κοτζιάς ως υπουργός των Εξωτερικών, μαζί με τον Αμερικανό πρεσβευτή Πάϊατ, για να υπάρξει στενή συνεργασία Κύπρου-Ισραήλ-Αιγύπτου και Ελλάδος. Ο χειρισμός αυτός ήταν σωστός. Με άλλα λόγια, σε ανακοινώσεις του ο υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ, Πομπέο, τόνισε την ανάγκη αυτής της συνεργασίας, την αναβάθμιση της Ελλάδος και την εγγύηση προς την Κύπρο.

Ενώ θα περίμενε κανείς να ιδεί γραπτώς τις ευχαριστίες των Κυπρίων, άρχισαν τα παλιά τους. «Δεν θέλουμε εγγυήσεις. Δεν μας αρκεί και δεν εμπιστευόμαστε το ΝΑΤΟ. Θέλουμε εφαρμογή!!! των αποφάσεων του ΟΗΕ». Τι να πει κανείς; Θέλουν οι Κύπριοι χώρα ή δεν θέλουν; Αν δεν θέλουν δικό τους πρόβλημα, αλλά δεν θα βάζουν διαρκώς την Ελλάδα στην κόψη του ξυραφιού. Από τα λάθη αυτών, από την ξεροκεφαλιά τους, σκοτώθηκαν τα παιδιά της Ελλάδος στην Κύπρο. Και από τα λάθη αυτών, του Μακαρίου, του Λυσσαρίδη, του Παπαϊωάννου, του Κληρίδη, έχασε η Ελλάδα όλα της τα στηρίγματα σε συμμάχους και φίλους. Και βρίσκεται διαρκώς, από το 1974 και έκτοτε, σε κατάσταση ακήρυκτου πολέμου με την Τουρκία.

Κάποιος πρέπει να τους πει να αλλάξουν τακτική. Ο κόσμος είναι σε αναβρασμό. Τα σημεία του ψυχρού πολέμου είναι πάλι ορατά. Αν μετατραπούν σε σημεία θερμού πολέμου, ή η τουρκική ηγεσία χάσει εντελώς τα μυαλά της και προχωρήσει σε τυχοδιωκτισμούς, δεν θα μας βάλουν οι κύπριοι πολιτικοί της Αριστεράς να σκοτωθούμε και πάλι. Έφτασε μια φορά. Για δεύτερη να μην ελπίζουν. Ούτε οι λύσεις και οι καλές αποφάσεις είναι διαθέσιμες κάθε μέρα. Αυτή η θέση των ΗΠΑ πρέπει να γίνει δεκτή με ευχαριστίες. Αλλιώς, ας τραβήξουν τον δρόμον τους.