ΤΙ ΑΛΛΟ ΕΙΝΑΙ Ο ΕΜΠΑΙΓΜΟΣ;

Χαρά μεγάλη μας προκάλεσαν οι δηλώσεις του κ. Τσίπρα και των άλλων Μεττερνίχων στην κυβέρνηση του 24%, όταν ακούσαμε ότι οι Ευρωπαίοι, το τόνισε αυτό για να μας θυμίσει ότι εμείς δεν είμαστε Ευρωπαίοι, καταδικάζουν κατά αυστηρό τρόπο την προκλητικότητα των Τούρκων και καλούν τον Ερντογάν να αναγνωρίσει το δίκαιο της Ελλάδος και της Κύπρου. Διάβασα και τις δηλώσεις του κ. Τούσκ και του κ. Ταγιάννι. Επίσης, η μετενσάρκωση της ψυχής του Ταλελεϋράνδου, η κυρία Μογκερίνι, με διπλωματικό τακτ, όπως ταιριάζει σε μία υπουργό Εξωτερικών, επέκρινε την τουρκική πολιτική.

   Ευχαριστήθηκε πολύ ο Ελληνικός λαός και ένοιωσε σίγουρος και δυνατά υποστηριγμένος, γιατί έχει στήριγμα την Ευρωπαϊκή Ένωση και τον κ. Τσίπρα που οι θελήσεις του γίνονται αποδεκτές. Πώς να μη χαιρόμαστε; ...
Ακούεται η φωνή μας στα διεθνή Φόρα και μάλιστα σε άπταιστα Αγγλικά, με την ιδιάζουσα προφορά της Οξφόρδης, ως τα προφέρει ο εξ Αθαμανίου Άρτας ορμώμενος Πρωθυπουργός της εσχάτης μειοψηφίας…

   Άλλαξε, λοιπόν, η πολιτική υποτέλεια και τώρα, αρκεί να εισηγηθεί η Ελλάδα μία πρόταση στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και αμέσως γίνεται δεκτή. Βέβαια, υπάρχει μία μικρή διαφορά: διαφωνεί ο κ. Καμμένος στην ακολουθουμένη πολιτική της κυβερνήσεως, αλλά αυτό δεν έχει σημασία αφού θα συνεχίσει την συνεργασία μέχρι το τέλος…

   Συμβαίνουν πρωτοφανή πράγματα στη χώρα μας. Δύσκολα μπορεί κάποιος κανονικός ανθρώπινος νους να καταλάβει. Να διαφωνεί ριζικά ένας από τους κυριότερους υπουργούς, που είναι, μάλιστα, ο αρχηγός του συνεργαζομένου Κόμματος, που στηρίζει την κυβέρνηση και να μην παραιτείται, αλλά να δηλώνει με αυταρέσκεια, με θράσος θα έλεγε κάποιος, ότι θα συνεχίσει τη συνεργασία μέχρι το τέλος, είναι εκτός της δυνατότητας κατανοήσεως.

   Καλό θα ήταν να είχε προστεθεί η διευκρίνιση στη φράση, όταν λέγει μέχρι τέλους, εννοεί το τέλος της χώρας ή το τέλος της πολιτικής του καριέρας; Εγώ, ως απλός σκεπτόμενος άνθρωπος, χωρίς την δυνατότητα να ερμηνεύω σιβυλλικές εκφράσεις, εννοώ ότι θα συνεχίσει μέχρι το τέλος της χώρας. Γιατί, την πολιτική του καριέρα, ο κ. Καμμένος, θα συνεχίσει από τις γραμμές του ΣΥΡΙΖΑ. Θα τον εκλέξουν ταπεινωμένο βουλευτή, αυτόν τον πρώην ακροδεξιό, όπως έκαναν στο παρελθόν και με άλλους. Είναι σύνηθες στην πολιτική, να περνούν ανθρώπους από κολυμβήθρα και να τους βαπτίζουν όπως θέλουν. Είναι δε και ιδιότητα της Αριστεράς αυτή. Βλέπετε, οι δύο μυθικές κυρίες, η Κίρκη και η Κανέλλη μετακόμισαν στην Αριστερά…

   Ας γυρίσουμε στη χαρά μας, για τη θέση που πήραν οι Ευρωπαίοι, με την εισήγηση του Βαλκάνιου κ. Τσίπρα. Κάλεσαν, λέει, τον κ. Ερντογάν, να σεβαστεί το δίκαιο της ΕΕ, όπως και το Διεθνές Δίκαιο. Ξέχασαν μόνο να του πουν, να ακολουθήσει τον ¨σωστό¨ δρόμο, όπως έκαναν οι προκάτοχοί του και αυτός, με τις αποφάσεις του ΟΗΕ. Τις τήρησαν οι Τούρκοι κατά γράμμα…

   Επειδή δε, οι Ευρωπαίοι γνωρίζουν ότι, η Τουρκία είναι ευνομούμενο κράτος και πειθαρχεί απολύτως στις αποφάσεις των Διεθνών Οργανισμών, την κάλεσαν να μετάσχει την προσεχή εβδομάδα στο συνέδριο που θα λάβει χώρα στη Βάρνα, να συμφωνήσουν πόσα δισεκατομμύρια θέλει, για να συνεχίσει να στέλνει καραβιές λαθρομεταναστών στο Αιγαίο, να κατακλύσει την Ελλάδα, την Ιταλία, τη Μάλτα και άλλες χώρες. Προ ημερών τις έδωσαν τρία δις αλλά ο Ερντογάν άστραψε και βρόντησε γιατί δεν θέλει τα ψιλά τους. Τους υπενθύμισε μάλιστα, το κόστος που είχε να εξοντώσει τον λαό της Συρίας και τους Κούρδους. Η αμοιβή δεν ήταν ικανοποιητική.

Επιπλέον να σημειωθεί ότι, οι πύραυλοι του Πούτιν είναι ακριβοί. Με τα τρία δις θα αγοράσει μία συστοιχία των  S400, που παρήγγειλε ήδη, που δεν φθάνουν να καταρρίψουν τα αεροπλάνα του ΝΑΤΟ. Γιατί, σε περίπτωση συγκρούσεως, η Τουρκία θα αποσυρθεί από το ΝΑΤΟ και θα καθίσει στην άκρη της, ουδέτερη και στην ασφάλειά της. Παλιά, ιστορία, άλλωστε. Το ίδιο έκανε και στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Και παρ’ ολίγο, με την Τουρκολαγνεία των νικητών και ιδίως του Τσώρτσιλ και του Ήντεν, να καθίσει στο Συνέδριο της Ειρήνης και να διεκδικήσει ωφελήματα…

   Αν το Συμβούλιο της Ευρώπης και η Κομισιόν έχουν κάτι στο χέρι τους να σταματήσουν τον χιτλερικό κατήφορο του Ερντογάν και των άλλων παρανοϊκών της Άγκυρας, αυτό είναι μόνο η οικονομική πίεση. Ανοίγοντας το πορτοφόλι της η Ευρώπη προς την Τουρκία, με ποιόν τρόπο θα την πιέσουν; Τι τις θέλουν τις δηλώσεις και γίνονται καταγέλαστοι; Ή, μήπως έχουν καταλάβει όλοι ότι είμαστε φαιδροί, μας εκπροσωπούν στην Ευρώπη φαιδροί, μας κυβερνούν φαιδροί και μας εμπαίζουν; Αν αυτό δεν είναι εμπαιγμός τότε ποιος είναι;